Canadaberichten komen eraan, rustig aan... eerst dit

Na een zeer kort laatste nachtje in Playa del Coco sprongen we om 3 uur 's nachts vrolijk uit ons bed. Er zou eventueel een bus gaan die ons misschien ergens zou kunnen afzetten waar mogelijk een bus zou langskomen die ons waarschijnlijk op ons eindpunt zou kunnen afzetten. Om 4 uur in de nacht stonden we bij het centrale park in Playa de Coco en zowaar kwam er een bus. Er staan nergens bustijden vermeld en ook het internet is een waardeloze bron voor de bustijden dus het was even spannend of er een bus zou komen. De bus had als eindbestemming San Jose maar wij wilden nog niet naar de hoofdstad. Ons doel was Monteverde dat erg slecht te bereiken is. Er gaan 3 onverharde wegen naar Monteverde en vanuit verschillende plaatsen in Costa Rica gaan er ongeveer 4 bussen per dag naar Monteverde. Wij hebben ons door onze bus laten afzetten langs de snelweg bij een van de weggetjes naar Monteverde. We stonden daar al voor 6'en en volgens onze berekeningen moest er ongeveer om 9 uur een bus langskomen die naar Monteverde zou gaan, dus we mochten ons 3 uur vermaken langs de snelweg. Vanaf half 9 hebben we elke bus tegengehouden die we zagen en na een uur bussen tegenhouden begonnen we ons toch zorgen te maken. Gelukkig kwam er iets na half 10 een bus waar Monteverde op stond. Hatsa! En na 3 uur hobbelen waren we weer in de bergen.

We waren in Santa Elena, het dorpje in de buurt van het natuurreservaat 'Reserva Biológica Bosque Nuboso Monteverde'. Dit is een tropisch nevelwoud, een variant op het tropische regenwoud. Het is een nevelwoud omdat het hoger ligt dan 1500meter en daardoor eigenlijk altijd in de wolken ligt. Het moment dat we aankwamen voelde we dat gelijk. Het regende niet echt maar alles was nat. Een raar fenomeen.
Monteverde staat vooral bekend om de diversiteit aan flora en fauna. Vooral de Quetzal, een mooie gekleurde vogel met een lange staart, wordt hier geregeld gespot. Wij hebben deze vogel niet gezien maar wel genoeg andere gekke beesten en planten. We begonnen met een nachtwandeling waar we onder andere tarantula's, toucans (hoewel de meeste mensen van de wandeling de ooohs en aaahs niet voor zich konden houden, blijft deze vogel bij mij geconditioneerd aan appelmoes met een kers), mega sprinkhanen, kikkertjes maar vooral met een hels kabaal van de jungle. Geen idee wat voor beesten ik allemaal hoorde in een pikdonker jungle, maar dat was erg indrukwekkend.

Maar ook gewoon overdag door het park lopen was indrukwekkend genoeg. We hoopten een luiaard tegen te komen maar helaas hebben we die niet gevonden. Wel nog wat verschillende apen en wat dassen en vooral een groot en nat bos.

En wat vrolijke beestjes in de bossen tegengekomen:Een paar tarantula's! Zo in het bos is dat erg cool, maar het werd wat vervelender toen we er eentje aantroffen in onze badkamer in onze cabana. Deze moesten we toch even wegwerken!!!
Een mega pad

Dit vrolijke ding is een pijlgifkikker. Deze naam komt omdat de Indianen dit kikkertje gebruikten voor het gif voor hun pijlen. Nogal een giftig ding.
Slang!

Na wat dagen op hoogte zouden we eigenlijk naar Tortuguero aan de Caribische kust gaan om schildpadeieren uit te zien komen en te kayakken door een mini-amazone. Omdat Monteverde erg afgelegen ligt en Tortuguero nog veel moeilijker bereikbaar is (gaan geen wegen heen) hebben we besloten dat maar over te slaan. Het zou ons minimaal 2,5 dag reizen kosten terwijl we nog maar minder dan een week in Costa Rica hadden. Daarom besloten we om naar Quepos te gaan. Dat was maar een volle dag bussen, met een paar uur overstap in Puntarenas (iemand Sharkwaters gezien? DIE stad dus). Van hoog, koud en vochtig naar warm en aan zee!

We waren toch weer terug aan de Pacifische kust. Dit keer een stuk zuidelijker dan Playa del Coco. Midden in surfgebied met flink golven maar vooral ook weer een natuurgebied: Manuel Antonio Park. Helaas stikt het ook weer van de Amerikaane Resorts en wordt het allemaal erg duur. Daarom zaten wij in Quepos en niet in Manuel Antonio zelf. Dit stadje is op zich geen ene drol aan maar we hadden wel een hostel met een zwembad.

Het natuurpark was klein maar fantastisch. Het ligt direct aan zee en je komt op -tamelijk- verlaten strandjes. Als je vanuit de jungle op zo een verlaten strandje komt verwacht je eigenlijk ook de wrakstukken van Oceanic flight 815 (kijk Lost!).

Het werd helemaal bijzonder door de vele wilde dieren die we tegen zijn gekomen. Het begon al met een wild hert, een groep brulapen (die hun naam eer aan deden), leguanen, witsnuitneusberen en op het strand kwam een nieuwsgierige groep kapucijnenapen tegen. En later weer een groep van 20 van deze apen.

Na enkele dagen in Quepos en Manuel Antonio (waarvan we te veel dagen hebben moeten schuilen voor grote regenbuien) was het tijd om naar San Jose te gaan. De hoofdstad van Costa Rica en, voor nu, ons eindpunt van onze reis door Centraal Amerika.

Weer een hostel gevonden met zwembad. We hadden 3 nachtjes geboekt en zouden eigenlijk nog een dagje een trip maken naar een vulkaan, natuurpark of gaan raften op een rivier maar eigenlijk beviel San Jose ons wel en zijn we alleen in San Jose gebleven.

Veel mensen, andere hostels en onze reisgids waarschuwen voor San Jose als een grote nare stad maar waarschijnlijk hadden we even behoefte aan een grote stad. Wij vonden het wel even fijn. Ook konden wij ook ons goed voorbereiden op Canada door wat warme kleren te kopen, reisgids te kopen en de eerste slaapplaats te regelen.

En na 3 nachtjes was het zover! Einde Centraal Amerika, op naar het volgende avontuur! Op naar Canada!

Over 6 weken en wat dagen

De reis komt steeds dichterbij, over 6 weken en wat dagen zijn we er. Omdat we zo druk bezig zijn met voorbereidingen, visa, vaccinaties, divemastercurus, de tas inpakken en alle andere voorbereidingen lijkt het soms dat we reis op zich vergeten zijn. Maar niets is minder waar hoor: We genieten van de voorpret. Hoewel genieten? Laat die voorpret nu maar voorbij zijn en laat het beginnen, kom maar op met het witte strand, blauwe zee, laat ons Indiana Jones uithangen op mayatempels en Jacque Cousteau op het een-na-grootste rif ter wereld, ons te goed doen aan tortilla's en zwaar alcoholische drankjes met decoratief ongedierte.
We zullen de reis beginnen door eerst even te chillen, acclimatiseren, een beetje basiskleurtje op bouwen en vooral uitrusten van een gefreaked jaar. Voordat we écht gaan reizen en vermoeide trips door verschillende landen gaan maken dus eerst een beetje ontspannen. We hebben lang zitten speuren waar we dat zouden kunnen doen in Mexico. Cancun viel al snel af, want dat schijnt een en al Hotelellende te zijn, Tulum wordt allom geroemd met Mayatempels aan zee en relaxe sfeer maar dat is niet zo goedkoop als men beweert, Playa del Carmen zou wel heel mooi duiken zijn maar toch ook hotelellende en het leek lang Cozumel te gaan worden. Totdat we hoorde over Isla de Mujeres. Dat bekt natuurlijk al heel erg lekker, maar het schijnt ook erg lekker te zijn. Een klein eiland van 8km lang en soms maar 150m breed, met een mooi strand, snorkel en duikstekken en genoeg barretjes om aan het centraal Amerikaanse cerveza te wennen. Dus de eerste week zullen wij daar hangen in hangmatten, feesten, uitrusten en poedelen in het water. Helemaal geen slecht vooruitzicht.
Nadat we weer over onze wallen heen kunnen kijken, een bruin kleurtje hebben en we eilandmoe zijn gaan we écht beginnen aan onze reis door Midden Amerika. Dat zijn de landen Belize, Guatemala, El Salvador, Honduras, Nicaragua, Costa Rica en Panama en ook nog de Mexicaanse staten Chiapas, Tabasco, Campeche, Yucatán en Quintana Roo.
We hebben in totaal 12 weken om door Midden Amerika heen te reizen want op eerste kerstdag vliegen we van Costa Rica naar Vancouver. We hebben een werkvisum voor Canada maar daarvoor moeten we voor 1 januari het land binnen zijn. We zaten al een beetje te puzzelen hoe we van Midden Amerika naar Canada zouden komen en besloten om nu al een vliegticket te regelen. Dit omdat we op deze manier zeker weten dat we op tijd in Canada zijn maar ook omdat we deze week een aanbieding hadden gevonden om te vliegen voor iets meer dan 200 euro van Costa Rica naar Vancouver. Goedkoop dus. Wel moeten we overstappen in Denver en in Seattle maar daar is wel overheen te komen. Het is wel een beetje een beperking in de vrijheid dat we 25 december in San Jose móeten zijn, maar aangezien San Jose en Cancun de enige betaalbare vliegopties zijn en we al in Cancun aankomen is de logische vertrekplaats dus San Jose. Als je daar bij optelt dat we tijdens het einde van het jaar wilden vliegen en vliegen met kerst honderden euros goedkoper is, is vliegen op 25 december van San Jose naar Vancouver eigenlijk de enige logische mogelijkheid. Kortom kerst 2009 vieren wij in een vliegtuig.

Dan hebben we dus 3 maanden tussen Cancun en San Jose. 3 Volle maanden alleen maar reizen... Dat lijkt erg lang en dat is ook wel erg lang maar er zijn zoveel leuke dingen te doen en zoveel mooie dingen te zien dat we toch onderweg allerlei keuzes moeten maken. In totaal zijn het 8 landen, en afgezien van Mexico zijn de landen best wel klein (van 0,5x Nederland tot maximaal 3x Nederland) maar toch: 8 landen in 12 weken, is maar 1,5 week per land. Dat is natuurlijk veel te kort om relax te reizen. Dus misschien slaan we sommige landen wel over om meer tijd in andere landen te besteden. Dat zijn lastige maar leuke keuzes voor onderweg.

Laat het maar beginnen!