Miami

Na 6 maanden in de Dominicaanse voelde de 5 dagen in Miami als een kleine vakantie. De dagen zijn ook omgevlogen omdat we best een flinke lijst hadden met dingen die we wilden doen en die we moesten regelen. Voordat we begonnen met alles te regelen hebben we natuurlijk ook een beetje de stad en het strand verkend.

Zo begonnen we een beetje te dwalen door de stad. De bekende straten als Lincoln road (grote autovrije winkelstraat), Ocean drive (het typische beeld van Miami, de weg langs de zee met veel cafe's en veel neon), Collins Ave (Art deco en veel hotels) en Washington Ave (nachtclubs en goedkope eten).

Na het rijst, bonen en als-je-mazzel-hebt-wat bakbananen dieet in Dominicaanse konden we ons geluk niet op om weer wat anders te kunnen eten. Zo stond er sushi op de lijst, maar ook mexicaans, falafel en koffie bij de starbucks. We hadden 6 maanden ongevraagd aan een dieet gedaan en dat gingen we in 5 dagen even ongedaan maken.

Nu is Miami eigenlijk bekend om 3 dingen volgens mij: de tv series die er zijn opgenomen (Miami vice, CSI, Burn Notice, Dexter...), het strand en het uitgaansleven. Nu werden er vanuit het hostel uitgaantrips geregeld naar de hipste tenten in Miami maar wij zijn onze eigen weg gegaan. Tenten met zo een jij-bent-niet-hip-genoeg-dus-jij-komt-niet-binnen-mannetje is niet helemaal ons kopje thee. Dat betekent natuurlijk niet dat we niet een klein feestje gevierd hebben...

 

Maar zoals gezegd moesten er ook veel dingen geregeld worden. Ons haar moest een flink stuk korter, we hadden besloten om onze duikuitrusting op te sturen naar Nederland (bijna 20 kilo en nog zijn onze tassen VOL) en er moest gewinkeld worden. Dat laatste snapte ik niet zo goed, maar volgens Martine MOEST er gewinkeld worden. Dus eerst een paar keer Lincolnroad afgelopen en uiteindelijk ook nog naar een groot winkelcentrum aan de andere kant van Miami. We besloten met het openbaar vervoer te gaan wat een stuk moeilijker is dan het lijkt. Na 3x overstappen zaten we dan toch in de goede bus. We hobbelde langzaam door de verschillende wijken van Miami, het leek buiten steeds meer op Latijns Amerika, omdat er geen engels meer te zien of te horen was. Ook verschenen er dubieuze immigratiekantoortjes, pandhuizen en commedores waar je kip, rijst en bonen kon kopen. Na 1,5 uur rijden kwamen we aan om de laatste belangrijke dingen te kopen en naar de bios te gaan.

Toch was ik nog niet helemaal uitgepraat over het eten. Want naast al het eten dat we gekocht hebben, hadden we na 6 maanden ook weer de beschikking over een keuken. Eindelijk konden we weer koken. Bovendien was er op 10 minuten lopen een megagrote Amerikaanse supermarkt dus konden we alles maken wat we maar konden bedenken!



De overige tijd hebben we door de stad en over het strand gelopen. Dat waren alweer 5 dagen Miami. Een prima plek om lekker te eten en alles te regelen voor de laatste 3 maanden van onze reis. Nu op naar Colombia.

Zomaar een restauranttip!

In een smoezelig steegje midden op de Wallen in Amsterdam zit tussen de cofeeshops, dubieuze cafeetjes en de sexwinkels een bijzonder leuk restaurantje. Op de Lange Niezel kan je het restaurant 'Tibet' vinden. Welke keuken er hoort bij zo een naam is niet zo moeilijk. Tibetaans dus.

Als je binnenloopt is het niet veel beter dan de buitenkant. Het ziet er allemaal een beetje achenebbisj uit. Vergeelde prenten en platen aan de muur, ouwige kleedjes en Tibetaanse (?!) televisie op de achtergrond. Als je een biertje gesteld krijg je een half liter blik voor je snufferd. Menig kraakpand-eetcafe ziet er beter uit en heeft meer sfeer. Maar toch heeft het al met al een gezellig rommelig huiskamergevoel.

Een kaart vol Tibetaanse en -ze smokkelen er een Chinese provincie bij- Szechuan gerechten. Allemaal voor een zeer schappelijk prijsje. We zijn er nu een paar keer geweest en alle gerechten zijn super lekker. Een Szechuan aubergine schotel, pittige tofuschotel, broccoli in gembernogwat saus. Erg veel, goed gekruid en dus erg lekker.

Een keertje een goed vega product

De vegetariërs onder u hebben al gemerkt dat de vegetarische trend wel voorbij is. Een paar jaar geleden was vegetariër zijn helemaal hip, of als ik de allerhande en de boodschappen mag geloven, vooral de deeltijdvegetariër en de ik-laat-me-vlees-voor-één-dagje-staan-vegetariër. Hierdoor kwamen de rekken bij de supermarkt aardig vol te staan met nep-vlees en andere vegetarische producten. De laatste 2 jaar is dit weer in een rap tempo afgenomen. Zo had de Albert Heyn bij mijn werk, op het Gelderlandplein, een hele stellage met vega-producten. Deze ruimte werd later steeds meer ingenomen door eerst hele kippen op de onderste plank en steeds meer kipproducten als kipkluiven, kipstukjes, kipfillets en kip-weet-ik-veel-wats.

Nu ben ik als vegetariër geen fan geweest van al die vleesvervangers. Over het algemeen smaakloze en onnodige producten. Zeker als je veel oosters, Indiaas en Mediteriaans kookt mis je echt geen vlees(vervangers). Nu reken ik overigens tofu niet als vleesvanger. Want tofu is tofu, gewoon een product. Zeker niet gemaakt als vleesvervanger.


Maaarrrr... waar ik met deze hele lang intro naar toe wilde, is dat er nu vegetarisch product op de markt is dat simpelweg wél geniaal is. Eigenlijk is het al een tijdje op de markt (hoewel er al 2 jaar 'new' op de verpakking staat) maar ik heb het volledig herontdekt. Het is de 'vegetarian tacomix'. Een mix van kruiden van soja dat een beetje op gehakt lijkt. Gemixt met een blikje tomatenblokjes (niet de instucties volgen op het pakje, gewoon zo een blikje tomaten werkt het beste) heb je prima basis voor elke mexiaanse maaltijd. Als het even kan probeer dan ook frijoles refritos (refried beans) te scoren en je krijgt echt een maaltijd dat niet te versmaden is. Of het nu de vulling van je enchilladas, fajitas, burritos of samen met de nachos uit de oven.

De enige plek waar ik weet waar het te krijgen is, is het de groooote Dekamart in wormerveer. Ik weet heel toevallig dat de pakjes van deze Dekamart ook ge-exporteert worden naar een bepaalde restaurant in een bepaalde dorpje op een bepaald eiland in Griekenland.

Mexico, Mexi-iiiiiiiico

Nadat de woonkamer in Latijnsamerikaanse sferen is gekleurd was het idee voor een Mexicaans etentje snel geboren. Nadat er wat vrienden waren opgetrommeld en wat heen en weer geplan scheen er afgelopen zaterdag in het (k)oude Koog aan de Zaan een Mexicaans zonnetje.

We begonnen met een nachos uit de oven en ja, voor de cuisinepuristen onder u, dat is inderdaad een tex-mex gerecht in plaats van een Mexicaans gerecht maar lekker is het wel. Vervolgens een gevulde advocado met een verse salsa. Om echt in de Mexicaanse sferen te komen had Martine een 'Sopa de papas con cile verde y queso' gemaakt, ofwel een soep die verdomd lekker was. Als hoofdgerecht Enchilada's gevuld met pittige spinazie en toe ooknog een chocoladetaart met bitterkoekjes vulling en vanilleijs.

Uiteraard moest het een en ander worden gecombineerd met cocktails. Zo zijn er frozen margarita's met echt limoensap en een minder gewaardeerd zoutrandje, tequila sunrises, tequila slammers, Mexicaanse koffie met kalhua en tequila en later op de avond duistere cocktails als 'death in the afternoon' met champagne en pastis.

Helaas heb ik iets te veel van die Mexicaanse tripje genoten want nu zit ik de hele week al verdome beroerd thuis :'-(

Een tikkie decadent

Soms komt het gewoon zo uit dat je 4 keer in 1 week uit eten gaat. Dat klinkt niet alleen decadent, dat is gewoon decadent. Maar de culinaire goden hebben ons ook een beetje gestraft voor deze decadentie want helaas was het niet altijd even goed.

We begonnen deze culinaire reis op donderdagavond bij Que Pasa in Zaandam. Er moest even wat gekkigheid worden aangeschaft voor onze reis en snel even wat Tapas eten kan natuurlijk altijd. De laatste keren in Que Pasa was het prima te doen maar er is iets hopeloos mis gegaan daar. Andere kok, goedkopere ingrediënten, geen zin, andere eigenaren? Ik weet het niet maar de bediening was dramatisch en het eten was vet en smaaklook. Daarna snel een ijsje gehaald om de smaak weg te spoelen.
Zo slecht als eten donderdag was zo goed was het de dag erna. Een bijzondere Thai gevonden in de ....steeg: Krua Thai. Dit keer niet zo een 13 in een dozijn thai zoals op en rond de zeedijk (die overigens vaak wel erg lekker zijn zoals Bird en Little Thai Prince) maar iets luxer met dito prijskaartje. Met de familie van Martine hebben we hier een paar mooie gangen mogen verorberen. Alleen wordt ik er toch een beetje zenuwachtig van als de rijst wordt opgeschept en je water wordt ingeschonken. Erg goed dus, alleen beetje jammer van de parkeerboete.

En de derde dag op een rij was een familiefeestje van mijn opa die 80 werd. De hele familie was aanwezig in de Blauwe Pauw. Een Japans, Indisch en Chinees restaurant. Een beetje rare combinatie van keukens volgens mij. Dat is iets als een Grieks, Iers en Poolse keuken. Het restaurant zag er ook uit als een Japanse b-film en het eten was Japans maar wel op z'n Nederlands. Ik bedoel net zoals Chinees eten is vernederlandst was dit Japans eten vernederlands, zodat iedereen het lekker vond doordat er geen 'gekke'-smaken in zaten. Een geinig showetje met geflambeer-acties, eier gooi acties en torpeteer voedsel.
Het verhaal van dat we vervolgens nog wat bier drinken in Zaandam en thuis gebracht worden door de politie komt nog een keer...

Nadat we 2 hele dagen zelf voedsel moesten bereiden zochten we op dinsdag onze culinaire toevlucht tot de Sans Parieil. Het groene gebouwtje bij de Zaanse Schans waar mijn lieftallige broertje de kok is. Nooit verwacht dat het zo een mooie tent was en het eten was geniaal. Al had ik natuurlijk hier niets anders durven te zeggen zonder een por van mijn broertje te krijgen. Een 5 gangen menu met gefrituurde pasta, sesamlolly, rabarberoliebollen, aspergequiche en gewaagd toetje met aarbeien met gorgonzola. Een prima afsluiter van deze culinaire week.

Kiten of kotsen

Naast het gepoedel onderwater ben ik tegenwoordig ook vaker op het water te vinden. Of eigenijk is het de bedoeling dat ik op en over het water ga, maar momenteel is het nog erg veel water happen. Ik heb enkele weken geledenn samen met Frank een Kitesurf-cursus gevolgd op het strand van IJmuiden en sindsdien is Frank is het bezit van een complete set om regelmatig te gaan kiten.

Zo zouden we afgelopen weekend gaan kiten maar het mocht niet zo zijn. Ik was zaterdag even wezen eten bij Da Peppino in Amsterdam. Deze Italiaan heeft mij waarschijnlijk gevulde paddestoelenravioli voorgeschoteld waarvan de houdbaarheiddatum waarschijnlijk ergens in het vorige millennium lag. Dus zaterdagnacht en zondag heb ik het toilet van zeer dicht bij bestudeerd. Dit weekend gaan we weer een nieuwe poging doen. Hoewel we de avonden ervoor wel weer uiteten gaan. Dit keer niet bij dubieuze Italianen maar bij een hippe chinees en een goede thai. Ik geloof toch dat ik die Aziaten iets meer vertrouw dan die Italianen (nee ik kijk geen smaakpolitie en wil er ook niets over horen).