Open Water Scuba Instructors!

Ja! We zijn geslaagd voor onze instructeursexamen en Martine en ik zijn nu PADI-duikinstructeurs! Het is op zich nog niet zo heel lang geleden dat we zelf leerden duiken. Ik heb vier jaar geleden leren duiken in Griekenland en Martine duikt nog maar 3 jaar. Na haar eerste duik in Kroatie was ze vrij stellig dat ze nooit meer met haar hoofd onderwater zou gaan. En nu is ze zelf instructeur..... het kan raar lopen. Nadat we zelf gebreveteerd waren als open water duikers hebben we aardig wat stappen doorlopen voordat we nu zelf instructeur zijn. Na de begincursus hebben we gedoken in zeeland om de advanced open water curus te doen en de nitroxspeciality, daarna hebben we levens gered in Vinkeveen tijdens onze rescuecursus en ook hebben we een zeer intensieve divemastercursus in Nederland gedaan. Drie weken geleden zijn we gebreveteerd als EFR-instructeur en 2 weken geleden begonnen we aan onze instructeursopleiding en nu zijn we eindelijk zelf instructeur!

Ruim 2 weken geleden begonnen we aan onze Instructor Development Course (IDC) bij de Dive College International in Bavaro. De course director, zeg maar de instructeurs-trainer, is een Nederlander: Ferry Sneekes. In 12 dagen wordt je helemaal klaar gestroomd om instructeur te zijn. Je leert les geven in het klaslokaal, in het zwembad en in zee. Je leert veel over veiligheid en over aansprakelijkheid. Duiken met kinderen en natuurlijk alle PADI-cursussen. Het is heel veel stof dat je te verwerken krijgt maar zeker wel leerzaam.



Na 12 dagen in het klaslokaal, zwembad en in de zee was het eindelijk tijd voor ons examen. Het examen wordt afgenomen door een onafhankelijke examinator, je wordt dus niet beoordeeld door je 'eigen' course director. Het Instructor Examination (IE) wordt in de Dominicaanse Republiek maar een paar keer per jaar gehouden en dit keer werd het in Bayahibe gehouden. Dat is erg gunstig want de zee is veel rustiger in Bayahibe dan in Bavaro. Bovendien had ik nog goede herinneringen aan Bayahibe na de duik op het Saint George Wreck. Het examen werd gehouden in de Iberostar, een heel mooi hotel in Bayahibe.

We begonnen op vrijdagavond met een orientatien en ontmoette we de examinator. Een aardige Zwitser. Er werd ons verteld wat er van ons verwacht werd dat weekend. Daarna begon gelijk het echte werk. Het duiktheorie-examen. Voor veel mensen het grootste struikelblok. Het zijn eigenlijk 5 examens over fysika, fysiologie, de duikplanner, duikvaardigheden & omgeving en de duikuitrusting. Elk examen bestaat uit 12 vragen en binnen 1,5 uur moest je klaar zijn. Tijdens onze divemastercursus hebben we zeer uitvoerig de theorie behandeld en tijdens de testexamens bleek het voor ons ook niet echt een heel groot probleem te zijn. Gelukkig ook tijdens het echte examen niet, ik scoorde zelfs een volledige 100%. Vrijdag hadden we dus de eerste hobbel al genomen.

Zaterdag werd een lange dag. We begonnen in het zwembad. We moesten eerst enkele vaardigheden uit de Open Water cursus op demonstratieniveau laten zien. In totaal 5 skills. Ik vreesde alleen het uittrekken en aantrekken van de duikuitrusting onder water en helaas was dit precies een van de skills die we moesten laten zien. Toch ging het voor ons beide erg goed. Zowel Martine als ik hadden beide één 4 gescored en de rest allemaal 5'en (op een schaal van 1 tot 5). Daarna moesten we beide een volledige les in het zwembad geven. Dus een goede briefing geven, een demonstratie doen van een skill, problemen oplossen, beoordelen of de studenten de vaardigheid beheersen en een debriefing geven. Ik had ongeveer de makkelijkste skill die er is, maar Martine had de CESA, een gecontroleerde zwemmende noodopstijging. Iedereen hoopt deze skill te vermijden, maar Martine was de gelukkige. Gelukkig ging het erg goed en hadden we weer bijna de volledige 5 punten.

In de middag begonnen we met het 'Padi systems, standards and procedures examination'. Een vervelend examen over alle regels van Padi. Het is een openboek examen waar je de Instructor Manual en de Guide to Teach bij mag houden. We kregen 50 vragen over hoeveel cursisten je mee mag nemen, minimale leeftijden, papierwerk en wat je allemaal als instructeur moet en mag. Het is simpel opzoekwerk, dus niet echt een probleem (hoewel er in onze groep toch iemand is gezakt op dit onderdeel). Na dit examen kregen we de 'knowledge development presentations'. Je moet een presentatie geven over een vraag uit een van de duikcursussen die we als instructeur mogen geven. Martine had een presentatie over duikplanning en ik mocht uitleggen wat je moet doen als er een duiker vermist wordt uit de rescuecursus. Ook dat was weer een succes (Martine had zelfs weer de volledige 5 punten) en na een lange en vermoeiende dag was de zaterdag voorbij en werd er al voorzichtig een biertje gedronken op het bijna halen van het examen.

Toch konden we natuurlijk niet te vroeg juichen want zondag gingen we de zee in. Het werkte ongeveer hetzelfde als in het zwembad. We moesten weer een briefing geven, probleem oplossen, vooral op veiligheid letten en daarna weer een goede debriefing geven. Ook dit haalde we en toen was er nog maar een hobbel: de rescue-oefening. We moeten demonstreren hoe we een bewusteloze niet-ademende duiker aan de oppervlakte zouden redden. Het werd nu voor het eerst echt spannend want Martine haar eerste poging ging niet vlekkeloos en ze moest dit herkansen. Gelukkig ging de herkansing wel vlekkeloos en waren we eindelijk klaar. Schijnbaar waren onze algemene duikvaardigheden goed genoeg en waren we professioneel genoeg want daar werden we ook nog op beoordeeld. Zondagmiddag waren we eindelijk geslaagd!

We zijn gelijk teruggereden naar Bavaro en was er reden genoeg voor een feestje. Alle nieuwe instructeurs maar ook veel collega's en vrienden waren op het strand om te vieren dat er 6 nieuwe Open Water Scuba Instructors waren. Ik geloof dat het erg laat werd.



Dus nu zijn we PADI Open Water Scuba Instructors en mogen we les gaan geven. Van discover scuba diving (introductieduik) en openwaterscursus tot en met rescuecursus en zelfs de divemastercursus mogen wij geven. Daarnaast ook nog speciale programma's voor kinderen (bubblemaker en sealteam) en 3 specialities: Peak Performance Buoyancy (beter leren trimmen), Project AWARE Specialty (goed omgaan met de natuur als je duikt) en AWARE - Coral Reef Conservation.

Owh, eigenlijk mogen we nog helemaal geen les geven want PADI moet eerst alle papieren verwerken (en mijn creditcard belasten). Dit duurt maximaal 10 werkdagen maar hopelijk en waarschijnlijk gaat het sneller. Toch gaan we niet stilzitten want de aankomende twee dagen doen we nog een extra opleiding tot specialtyinstructor. Je kan nadat je gebreveteerd bent als duiker heel veel verschillende gespecialiseerde duikopleidingen volgen zoals wrakduiken, stromingsduiken, nachtduiken, diepduiken, duiken met verrijkte lucht en vele anderen. Om deze specialities te kunnen geven moet je speciality-instructor zijn. Voor 5 van deze specialities volgen we de aankomende dagen de specialityinstructortraining zodat we ook specialities kunnen geven.
1 Juli gaan we beide weer aan de slag. Terwijl wij bijna drie weken weg zijn geweest is er waarschijnlijk op beide duikbasissen veel veranderd en hopelijk kunnen we beide veel les gaan geven!

Macao en Bayahibe

De maand mei is hier heel erg laagseizoen. De hotels waren akelig leeg en de mensen die er waren hadden schijnbaar geen geld meer over om te gaan duiken, snorkelen of iets aan watersport te gaan doen. Behalve natuurlijk aan de gratis watersporten, want daar was het wel druk. Bovendien is mei een regenmaand. Het heeft waarschijnlijk elke dag wel geregend. Meestal maar 2 uurtjes en dan de rest van de dag was het weer bloedheet, maar ook een dag of 5 dat het non-stop geregend heeft. Kortom niet echt de meest ideale omstandigheden om veel te duiken, veel te verkopen en dus geld te verdienen. Toch hebben zowel Martine als ik een aardige maand kunnen draaien door heel hard te werken. Dit tot onbegrip en soms zelfs wat ongenoegen van enkele Dominicaanse Collega's. Vooral bij Martine lopen er twee instructeurs rond waarbij ongeveer alle Caribbische vooroordelen waar zijn. Ze kunnen en willen niet samenwerken met een vrouwelijke gringo en als de mogelijkheid zich voordoet om niet te doen dan doen ze ook echt niets liever dan de hele dag op hun reet te zitten. Helaas voor hun verkoopt een blonde dame bijna 4x zo veel als zij gezamelijk. Gelukkig begint over 2 weken onze instructeursopleiding en zijn we bijna 3 weken iets anders aan het doen. Daarna zien we wel wat er gebeurd en waar we precies gaan werken want dat is op dit moment nog allemaal onduidelijk.

Aan het einde van de maand had ik nog een mooi mazzeltje. Er was een groep van 6 Brazilianen die voor een duikvakantie kwamen naar Bavaro. Geen idee hoe ze dat geniale idee bedacht hadden, maar ze stonden voor mijn neus om te gaan duiken. Nu hebben wij natuurlijk enkele leuke lokale duiken (waar ik binnenkort wat fotos hoop te kunnen maken) zoals een duik op het 30 jaar oude Russische wrak van Astron, of enkele duiken met leuke swimthroughs en grotten en natuurlijk een dozijn duiken op het rif. Daarnaast hebben we 3 duikexcursies. Een daarvan is naar Isla Catalina waar een walldive naar 40 meter diepte gemaakt kan worden (hoewel ondieper een stuk leuker is) en een duik in het 'aquarium' waarbij je struikelt over de zeepaardjes, koraalduivels, trompetvissen, steenvissen, scorpionfish en weet-ik-veel-wat-voor-vrolijk-tropisch-visje-dit-is-visje. Martine en ik heb beide deze trip al een keer gemaakt omdat deze 3 keer per week wordt gedaan.

Daarnaast hebben we nog 2 duiktrips die maar sporadisch plaatsvinden omdat er minimaal 5 of 6 duikers nodig zijn die deze trip willen maken. Aangezien mijn groep Brazilianen bestond uit 6 man was dat geen probleem. De eerste trip is naar Macou. Dit is een dorpje iets net noorden van Bávaro. Hier wordt geen duik gemaakt in de zee, maar wordt er een zoetwaterduik gemaakt in een grot. De tweede excursie is naar Bayahibe. Dit is, net zoals Isla Catalina, aan de zuidkant en dus aan de Caribbische kant van de Dominicaanse Republiek. De reden om deze trip te maken is om te duiken op het wrak van Saint George. Dit is een heel mooi wrak van 85 meter dat zijn diepte punt op 44 meter diepte heeft liggen.

Ik kreeg de Brazilianen enthousiast om alle exursies te gaan doen en nog een duik te maken op wrak Astron. Dit was natuurlijk leuk voor mijn commissies maar nog leuker dat ik van mijn baas mee mocht naar Macao en Bayahibe.

Dus 2 dagen later vertrok ik samen met de Brazilianen naar Macao. Een tocht van normaal een klein half uur werd wat langer omdat het onverharde pad tamelijk onbegaanbaar was geworden doordat het al dagen aan het regenen was. Eenmaal aangekomen bij de grot en na een kleine wandeling in volledige bepakking sprongen we in het water. In het water hebben we rondgezwommen tussen de stalagtieten en stalagnieten van de grot. Het is niet een mega grote grot, maar het is wel bijzonder. Er kan nog wel veel dieper de grot gedoken worden maar daarvoor moet je speciaal getraind zijn als grotduiker. Wij moeten altijd het licht kunnen zien en maximaal 40 meter blijven van een mogelijkheid om naar de oppervlakte te gaan. Een fijne afwisseling van de lokale rifduiken en voor mij de derde duik in een Cavern, na de twee duiken in de Cenotes van Mexico.















Het duikhoogtepunt van de week was de trip naar Bayahibe. Hoewel deze trip pas voor de 2e keer doorging in de afgelopen 2 maanden, gingen er vanuit Scubaquatic dit keer twee catamarans het water op. Martine had in haar hotel ook 3 mensen die deze trip wilden maken, alleen deze mensen wilden geen boot delen dus boekten zij een priveboot. Bovendien hadden ze het verzoek als Martine als gids. Kortom we gingen die dag beide naar Bayahibe.

Vroeg in de ochtend op naar Bayahibe en 2 uur later stonden we ons aan te kleden om het water in te gaan. Er was een uitgebreide briefing want dit was een bijzondere duik. Een groot wrak op zeer grote diepte. Je voelt de spanning in de groep en iedereen is gelukkig net even serieuzer dan bij ondiepe rifduik. Nadat iedereen in het water lag begon onze afdaling en op 15 meter diepte begon het contour van het schip duidelijk te worden. Een gigantisch schip dat omringt werd door onwijs veel vis.

Op ruim 30 meter gingen we door een gat het schip in. Hier daalden we nog 10 meter naar beneden om daarna langzaam weer naar boven te gaan. Hier kwamen we een familie koraalduivels tegen, gingen de stuurhut binnen en nog een rondje op het dek voordat we alweer naar boven moesten omdat je op deze grote diepte maar een kleine tijd kan verblijven. Een duik van een half uur maar wel het mooiste wrak dat ik ooit gezien heb.

Na een tijdje uitrusten op de catamaran met uitzicht op het regenwoud van 'Parque nacional del este' hebben we nog een tweede duik gemaakt. Ook een soort wrakduik maar toch ook niet. Het was namelijk op de plek waar een spaanse Galioen heeft gelegen. Ondertussen is het schip helemaal vergaan, het enige wat er nog te zien was van het schip waren de kanonnen en de kanonkogels. Een fijne ontspannen duik tussen veel gezond koraal en veel vis.










Nog een middagje in het leuke vissersdorpje Bayahibe en lekker eten bij een Cubaan vertrokken we weer naar Bavaro. Zomaar een leuke week met leuke duikjes. Rond Bayahibe zijn nog veel meer leuke duiken te maken, hopelijk gaan we die binnenkort ook organiseren.