Gisteren een optreden dat niet onder de punk of hardcorenoemer valt maar gekeken naar het powerpop (om er maar een label aan te geven) van het Schotse trio Biffy Clyro. Een band met een rare band naam maar geniale band.Ik heb ze al heel wat jaren geleden 'ontdekt' op een festival ergens in Essex in Engeland toen ik met een project zelf aan het optreden was in Engeland. Nu zijn ze al een paar keer langgeweest in Nederland en hebben o.a. Paradiso en Lowlands plat gespeeld.
Ook dit keer was het geniaal. Uberstrak (maar wat wil je ook als de ritmesectie een tweeling is), ze kunnen alle drie goed zingen, mooie onlogische sprongen maken in hun muziek en wat een geluid komt er van het podium af van, je gelooft niet dat je maar naar 3 man luisterd. Het was misschien wel wat hard want het geluid is nu ruim 15uur later nog steeds alsof ik onder een kaasstolp leef.
Het enige wat is me na deze avond afvraag is uit welke donkere holen en gaten de Melkweg altijd het voorprogramma haalt. Daar was niet door heen te komen.
De boot komt al enkele jaren in Amsterdam maar vorig jaar was mijn Stubnitz- ontmaagding en heb ik onder andere een geniale 
