Families op bezoek

En eindelijk was het afgelopen maand een beetje druk. Niet zo druk als men had verwacht maar druk genoeg zodat ik om kwart over 8 in mijn wetsuit kroop en deze pas weer om half 7 's avonds uit te trekken. Ondertussen heb ik bijna 100 mensen een Discover Scuba Diving programma (een introductieduik in het zwembad en in de zee) gegeven en ongeveer 20 mensen kunnen breveteren na een volledige cursus. Dit was voor het werk echt een fijne maand: duiken, duiken en duiken. Dit was precies waarom we hier waren...

Het was niet alleen druk op het werk, maar ook na het werk. Want in Juli kwamen mijn moedertje en Theo op bezoek. Na ruim 10 maanden op reis is het weerzien met je moedertje natuurlijk altijd leuk! Ze zaten in het mooie IFA/Villas Bavaro hotel, dat op een klein half uurtje over het strand lopen van ons huis zit. Helaas plande ze hun reis precies gelijk met Bonnie. Bonnie was een tropische depressie dat hier een ruime week heel veel regen veroorzaakte. Er is tijdens deze storm 100mm regen gevallen en 6500 mensen moesten geëvacueerd worden in de Dominicaanse Republiek. Tot nu toe hebben we nog niet zo een slecht week gehad, dat was dus balen voor ze. Toch hebben ze volgens mij een leuke vakantie gehad.


Uiteraard moesten ze ook een beetje het duiken proberen. Theo had het al een paar keer geprobeerd te duiken maar Gre riep vanaf het moment dat we ze tegen kwamen op het witte strand dat duiken niets voor haar was. Daarom kan ze toch extra trots zijn (anders zijn wij het wel) dat ze beide na 2 weken terug vlogen als gecertificeerde duikers. Als klapper op de de vuurpijl zijn we met z'n allen naar Isla Catalina geweest. Daar hebben we de open water cursus afgerond in de Caribbische zee.




Ook ben ik nog flink ziek geweest. Ik ben gebeten door een of ander beest. Ik denk dat het een mug of een horzel was, maar volgens mijn dominicaanse collega's lijkt het op een spinnenbeet. Het werd een flinke ontstoken bult op mijn been. Ik kreeg er zelfs koorts van en er kwam onwijs veel troep uit. Ik kon er een dag niet op lopen van de pijn. Na 3 dagen begon het langzaam af te nemen , wat antibiotica hier en daar en gelukkig kon ik weer verder. Ondertussen kennen we 3 mensen die ook gebeten zijn door hetzelfde beest met dezelfde rare symptonen. Ondertussen is het helemaal genezen.


Stiekem was Martine afgelopen maand ook nog jarig. Echt vieren deden we het niet maar het was een zeer goed excuus om een bezoek te brengen aan het net geopende Belgische restaurant met echte vlaamse frieten en bijna onbetaalbare Belgische bieren. Daarnaast zijn we ook nog eventjes verhuisd. De dag dat Gre aankwam, kwam onze huisbaas naar ons toe stormen dat we moesten verhuizen en wel die avond. Dat ging mooi niet lukken. Daarna hebben we hem dagen niet meer gezien tot opeens een voor ons volledig onbekende vrouw zenuwachtig tegen ons begon te doen dat we NU moesten verhuizen. Daar hadden we eigenlijk helemaal geen zin in, want ons kamertje was prima. Ze wilde ons stoppen in een klein kamertje dat aan de straat lag en op de begane grond. Er kon wat ons betreft ook gelijk een bord op het balkon gezet worden dat er blanken in deze kamer woonde en waar we ons geld verstoppen, ofwel daar voelden we ons niet echt veilig. Op een dag dat we vrij hadden en we dat op het strand hadden doorgebracht had mijn huisbaas in paniek mijn werk gebeld dat ik wel NU het huis uit moest. Dit leidde toch fantastische speculaties bij mijn collega's, dat we ons zodanig misdragen hadden dat we uit de kamer waren gezet. Na wat gedoe hadden ze toch nog een andere kamer voor ons. Nog steeds aan de straatkant maar nu wel op 1 hoog. De kamer is een stuk kleiner en het bed ook maar we hebben nu wel internet op de kamer!

Nadat mijn moeder weer terug naar Nederland was, kwam er nog meer familie. Dit keer was het de beurt aan de Draken. Vader, moeder en zusje zaten in Barcelo Dominican Beach, het hotel naast ons huisje. Dit keer geen tropische depressie maar ze waren hier in de heetste week die we tot nu toe hebben meegemaakt. Martine had een klein weekje vrij genomen en heeft veel tijd op het strand doorgebracht. Hoewel er geen tijd was om te gaan duiken hebben we toch iets heel leuks gedaan. We zijn met de Punta Cana Sailing meegeweest. Een excursie die wordt georganiseerd vanuit Martine haar basis. We hebben lekker 4 uurtjes op het water gezeten. Eerst een stukje gevaren, daarna met haaien (!) en pijlstaartroggen gesnorkeld en hier en daar nog gestopt om te snorkelen op het rif en te ontspannen in het water. Een heerlijk relax dagje.
En dan komt nu het einde van ons Dominicaanse avontuur in zicht. We moeten nog minder dan een maand werken en op 2 oktober vliegen we naar Miami . Vanaf Miami vliegen we 6 oktober naar Cartagena om nog 3 maanden te reizen door Colombia, Ecuador, Peru en als afsluiter nog een weekje New York en 3 dagen Reykjavik.

De eerste weken als instructeur

Zo, de eerste duikers zijn gebreveteerd door ons. Het duurde helaas nog bijna 3 weken voordat PADI ons papierwerk had verwerkt en tot die tijd hadden we nog niet officieel de 'teaching status' maar nu zijn we dan ook echt aan de slag.

Mijn eerste cursisten waren gelijk een uitdaging. Een scubadiver cursus (een halve open water cursus) aan een vrouw van ruim 300 pond (dat zei ze zelf, dus in werkelijkheid...) en haar zoontje van misschien nog geen 70 pond. Gelukkig waren ze beide redelijk goed onder water en ging dat soepel totdat ze terug in de boot moest klimmen. We duiken hier met kleine bootjes waar je na de duik met een klein laddertje in moet klimmen. Ze kreeg dit niet voor elkaar, en gelukkig samen met de kapitein, de videoman en mij kregen we haar toch in de boot. Gelukkig was er geen Sea Sheppard in de buurt, die hadden ons zeker geramd!

Ondertussen ook mijn volledige eerste open water cursus gegeven, ontwetende noemen dit ook wel 'de Padi. Dit is de begincusus voor het duiken met zwembadsessies, theorie en 4 duiken in de zee. Daarnaast ook al 4 advanced cursussen gegeven. Dit vind ik misschien nog wel het leukste omdat je dan duikt met mensen die al een beetje kunnen duiken maar je leert ze nieuwe en leuke vaardigheden zoals diepduiken, navigatie, beter leren uittrimmen, wrakduiken en nog meer. Dit lesgeven is echt heel erg leuk!

Martine is ook lekker bezig. In haar hotel is het een stuk drukker met duiken dan in mijn hotel. Wij hebben voornamelijk veel spanjaarden die echt alleen maar spaans spreken en geen cent willen uitgeven (na vorige week zondag heb ik uiteraard sowieso gehad met Spanjaarden). Hopelijk wordt het in augustus een stuk drukker in mijn hotel met Amerikanen en Canadezen (lees: mensen die fooi geven).

Momenteel heeft Martine 2 heeeel bijzondere studenten. Afgelopen week is mijn moedertje samen met Theo aangekomen in Punta Cana en blijft twee weken hier in de Dominicaanse. Uiteraard moest het duiken ook geprobeerd worden. Na een kleine test doen ze nu beide de open water cursus bij Martine. Volgende week gaan we met z'n allen naar Catalina.
Op dit moment kan ik helaas even niet werken. Ik ben gebeten door een gemuteerde dominicaanse nogwatnogwat vliegbeest en daardoor heb ik een flinke ontsteking aan mijn been. Ondertussen is het al weer wat minder heftig dan een paar dagen geleden maar echt een plaatje is het niet. Bovendien is er momenteel ook niet heel veel werk want we hebben nogal last van Bonnie. De tweede tropische storm van het seizoen dat liters en liters regen met zich meebrengt. De mensen blijven dan vooral in de kamers en willen met dit slechte weer weinig duiken. Misschien moet ik het duiken maar van deur tot deur gaan verkopen.

Uiteraard hebben we hier ook nog het WK gevolgd. De wedstrijden waren meestal op een lastige tijd. Zo waren de poulewedstrijden voor ons om half 8 in de ochtend. Beetje slaperig aanmoedigen. De belangrijke wedstrijden zoals de halve finale en de finale waren om half 3. We hebben beide wedstrijden kunnen zien en voor de finale waren we zelfs vrij zodat we de kroeg in konden. Er zijn hier heel veel Spanjaarden (alle hotels zijn van Spaanse eigenaren) en ook de Dominicanen weten nog niet dat ze al een tijdje zelfstandig zijn van Spanje, want ze moedigen nog steeds Spanje aan. Toch hadden we een klein oranje feestje kunnen vieren.

Open Water Scuba Instructors!

Ja! We zijn geslaagd voor onze instructeursexamen en Martine en ik zijn nu PADI-duikinstructeurs! Het is op zich nog niet zo heel lang geleden dat we zelf leerden duiken. Ik heb vier jaar geleden leren duiken in Griekenland en Martine duikt nog maar 3 jaar. Na haar eerste duik in Kroatie was ze vrij stellig dat ze nooit meer met haar hoofd onderwater zou gaan. En nu is ze zelf instructeur..... het kan raar lopen. Nadat we zelf gebreveteerd waren als open water duikers hebben we aardig wat stappen doorlopen voordat we nu zelf instructeur zijn. Na de begincursus hebben we gedoken in zeeland om de advanced open water curus te doen en de nitroxspeciality, daarna hebben we levens gered in Vinkeveen tijdens onze rescuecursus en ook hebben we een zeer intensieve divemastercursus in Nederland gedaan. Drie weken geleden zijn we gebreveteerd als EFR-instructeur en 2 weken geleden begonnen we aan onze instructeursopleiding en nu zijn we eindelijk zelf instructeur!

Ruim 2 weken geleden begonnen we aan onze Instructor Development Course (IDC) bij de Dive College International in Bavaro. De course director, zeg maar de instructeurs-trainer, is een Nederlander: Ferry Sneekes. In 12 dagen wordt je helemaal klaar gestroomd om instructeur te zijn. Je leert les geven in het klaslokaal, in het zwembad en in zee. Je leert veel over veiligheid en over aansprakelijkheid. Duiken met kinderen en natuurlijk alle PADI-cursussen. Het is heel veel stof dat je te verwerken krijgt maar zeker wel leerzaam.



Na 12 dagen in het klaslokaal, zwembad en in de zee was het eindelijk tijd voor ons examen. Het examen wordt afgenomen door een onafhankelijke examinator, je wordt dus niet beoordeeld door je 'eigen' course director. Het Instructor Examination (IE) wordt in de Dominicaanse Republiek maar een paar keer per jaar gehouden en dit keer werd het in Bayahibe gehouden. Dat is erg gunstig want de zee is veel rustiger in Bayahibe dan in Bavaro. Bovendien had ik nog goede herinneringen aan Bayahibe na de duik op het Saint George Wreck. Het examen werd gehouden in de Iberostar, een heel mooi hotel in Bayahibe.

We begonnen op vrijdagavond met een orientatien en ontmoette we de examinator. Een aardige Zwitser. Er werd ons verteld wat er van ons verwacht werd dat weekend. Daarna begon gelijk het echte werk. Het duiktheorie-examen. Voor veel mensen het grootste struikelblok. Het zijn eigenlijk 5 examens over fysika, fysiologie, de duikplanner, duikvaardigheden & omgeving en de duikuitrusting. Elk examen bestaat uit 12 vragen en binnen 1,5 uur moest je klaar zijn. Tijdens onze divemastercursus hebben we zeer uitvoerig de theorie behandeld en tijdens de testexamens bleek het voor ons ook niet echt een heel groot probleem te zijn. Gelukkig ook tijdens het echte examen niet, ik scoorde zelfs een volledige 100%. Vrijdag hadden we dus de eerste hobbel al genomen.

Zaterdag werd een lange dag. We begonnen in het zwembad. We moesten eerst enkele vaardigheden uit de Open Water cursus op demonstratieniveau laten zien. In totaal 5 skills. Ik vreesde alleen het uittrekken en aantrekken van de duikuitrusting onder water en helaas was dit precies een van de skills die we moesten laten zien. Toch ging het voor ons beide erg goed. Zowel Martine als ik hadden beide één 4 gescored en de rest allemaal 5'en (op een schaal van 1 tot 5). Daarna moesten we beide een volledige les in het zwembad geven. Dus een goede briefing geven, een demonstratie doen van een skill, problemen oplossen, beoordelen of de studenten de vaardigheid beheersen en een debriefing geven. Ik had ongeveer de makkelijkste skill die er is, maar Martine had de CESA, een gecontroleerde zwemmende noodopstijging. Iedereen hoopt deze skill te vermijden, maar Martine was de gelukkige. Gelukkig ging het erg goed en hadden we weer bijna de volledige 5 punten.

In de middag begonnen we met het 'Padi systems, standards and procedures examination'. Een vervelend examen over alle regels van Padi. Het is een openboek examen waar je de Instructor Manual en de Guide to Teach bij mag houden. We kregen 50 vragen over hoeveel cursisten je mee mag nemen, minimale leeftijden, papierwerk en wat je allemaal als instructeur moet en mag. Het is simpel opzoekwerk, dus niet echt een probleem (hoewel er in onze groep toch iemand is gezakt op dit onderdeel). Na dit examen kregen we de 'knowledge development presentations'. Je moet een presentatie geven over een vraag uit een van de duikcursussen die we als instructeur mogen geven. Martine had een presentatie over duikplanning en ik mocht uitleggen wat je moet doen als er een duiker vermist wordt uit de rescuecursus. Ook dat was weer een succes (Martine had zelfs weer de volledige 5 punten) en na een lange en vermoeiende dag was de zaterdag voorbij en werd er al voorzichtig een biertje gedronken op het bijna halen van het examen.

Toch konden we natuurlijk niet te vroeg juichen want zondag gingen we de zee in. Het werkte ongeveer hetzelfde als in het zwembad. We moesten weer een briefing geven, probleem oplossen, vooral op veiligheid letten en daarna weer een goede debriefing geven. Ook dit haalde we en toen was er nog maar een hobbel: de rescue-oefening. We moeten demonstreren hoe we een bewusteloze niet-ademende duiker aan de oppervlakte zouden redden. Het werd nu voor het eerst echt spannend want Martine haar eerste poging ging niet vlekkeloos en ze moest dit herkansen. Gelukkig ging de herkansing wel vlekkeloos en waren we eindelijk klaar. Schijnbaar waren onze algemene duikvaardigheden goed genoeg en waren we professioneel genoeg want daar werden we ook nog op beoordeeld. Zondagmiddag waren we eindelijk geslaagd!

We zijn gelijk teruggereden naar Bavaro en was er reden genoeg voor een feestje. Alle nieuwe instructeurs maar ook veel collega's en vrienden waren op het strand om te vieren dat er 6 nieuwe Open Water Scuba Instructors waren. Ik geloof dat het erg laat werd.



Dus nu zijn we PADI Open Water Scuba Instructors en mogen we les gaan geven. Van discover scuba diving (introductieduik) en openwaterscursus tot en met rescuecursus en zelfs de divemastercursus mogen wij geven. Daarnaast ook nog speciale programma's voor kinderen (bubblemaker en sealteam) en 3 specialities: Peak Performance Buoyancy (beter leren trimmen), Project AWARE Specialty (goed omgaan met de natuur als je duikt) en AWARE - Coral Reef Conservation.

Owh, eigenlijk mogen we nog helemaal geen les geven want PADI moet eerst alle papieren verwerken (en mijn creditcard belasten). Dit duurt maximaal 10 werkdagen maar hopelijk en waarschijnlijk gaat het sneller. Toch gaan we niet stilzitten want de aankomende twee dagen doen we nog een extra opleiding tot specialtyinstructor. Je kan nadat je gebreveteerd bent als duiker heel veel verschillende gespecialiseerde duikopleidingen volgen zoals wrakduiken, stromingsduiken, nachtduiken, diepduiken, duiken met verrijkte lucht en vele anderen. Om deze specialities te kunnen geven moet je speciality-instructor zijn. Voor 5 van deze specialities volgen we de aankomende dagen de specialityinstructortraining zodat we ook specialities kunnen geven.
1 Juli gaan we beide weer aan de slag. Terwijl wij bijna drie weken weg zijn geweest is er waarschijnlijk op beide duikbasissen veel veranderd en hopelijk kunnen we beide veel les gaan geven!

Emergency First Response Instructeurs

Afgelopen weekend zijn Martine en ik beide geslaagd voor onze Emergeny First Response(EFR)-instucteur opleiding! Wie-hoo! Deze opleiding is officieel niet onderdeel voor onze opleiding tot PADI-duikinstructeur maar het is wel een vereiste om EFR-instructeur te zijn voordat we mogen beginnen aan de opleiding tot PADI-duikinstructeur.


EFR is een organisatie dat je kan trainen wat je moet doen in medische noodgevallen. Het is dus een soort rode/oranje kruis. Hoewel we begonnen aan de cursus met het gevoel van 'nouja, het moet maar omdat we straks duikjuf willen zijn', vinden we het nu leuke cursussen om te geven. Bovendien wordt het wereldwijd, en dus ook in Nederland, erkend als EHBO opleiding.

We waren beide al getraind als EFR-verlener maar nu mogen we ook de cursussen zelf geven. Het zijn eigenlijk 3 cursussen. De eerste cursus is 'primary care'. Dit is de cursus waarbij je leert wat je moet doen bij levensbedreigende situaties. Dus levenslijnen in de gaten houden, beademen, hartmassages, defilibraties (ah, daarom hangt dus overal een AED), shockmanagement, serieuze bloedingen en problemen met de wervelkolom.



De tweede cursus is 'secondary care'. Dit zijn situaties die levensbedreigend zijn (maar dat wel kunnen worden). Je leert handelen en vooral veel vragen als iemand zich ziek voelt of een ongeluk(je) heeft gehad. Daarnaast veel verbinden en plakken.

Als laatste kunnen wij ook de cursus 'care for children' geven. Dit is eigenlijk hetzelfde als de primary care en secondary care maar dan alleen gericht op kinderen en babies. Voor veel noodgevallen bij kinderen en babies moet je hetzelfde doen als bij volwassen, maar soms is het heel anders. Je kan bijvoorbeeld voorstellen dat je een hartmassage bij een baby toch een stuk anders doet dan bij een volwassene.



We hebben twee dagen lang alle vaardigheden opgefrist en geleerd hoe je de theorie en vaardigheden moet overbrengen op cursisten. Nog wat presentaties, workshops en een groot examen later waren we gebrevetteerd.

Zijn er nog mensen die een officieel erkend CPR-, eerste hulp- of care for children-diploma willen behalen? Dat kan nu dus bij ons :-)

Laat nu de PADI-duikinstructeursopleiding maar beginnen. Nog een weekje!