Open Water Scuba Instructors!

Ja! We zijn geslaagd voor onze instructeursexamen en Martine en ik zijn nu PADI-duikinstructeurs! Het is op zich nog niet zo heel lang geleden dat we zelf leerden duiken. Ik heb vier jaar geleden leren duiken in Griekenland en Martine duikt nog maar 3 jaar. Na haar eerste duik in Kroatie was ze vrij stellig dat ze nooit meer met haar hoofd onderwater zou gaan. En nu is ze zelf instructeur..... het kan raar lopen. Nadat we zelf gebreveteerd waren als open water duikers hebben we aardig wat stappen doorlopen voordat we nu zelf instructeur zijn. Na de begincursus hebben we gedoken in zeeland om de advanced open water curus te doen en de nitroxspeciality, daarna hebben we levens gered in Vinkeveen tijdens onze rescuecursus en ook hebben we een zeer intensieve divemastercursus in Nederland gedaan. Drie weken geleden zijn we gebreveteerd als EFR-instructeur en 2 weken geleden begonnen we aan onze instructeursopleiding en nu zijn we eindelijk zelf instructeur!

Ruim 2 weken geleden begonnen we aan onze Instructor Development Course (IDC) bij de Dive College International in Bavaro. De course director, zeg maar de instructeurs-trainer, is een Nederlander: Ferry Sneekes. In 12 dagen wordt je helemaal klaar gestroomd om instructeur te zijn. Je leert les geven in het klaslokaal, in het zwembad en in zee. Je leert veel over veiligheid en over aansprakelijkheid. Duiken met kinderen en natuurlijk alle PADI-cursussen. Het is heel veel stof dat je te verwerken krijgt maar zeker wel leerzaam.



Na 12 dagen in het klaslokaal, zwembad en in de zee was het eindelijk tijd voor ons examen. Het examen wordt afgenomen door een onafhankelijke examinator, je wordt dus niet beoordeeld door je 'eigen' course director. Het Instructor Examination (IE) wordt in de Dominicaanse Republiek maar een paar keer per jaar gehouden en dit keer werd het in Bayahibe gehouden. Dat is erg gunstig want de zee is veel rustiger in Bayahibe dan in Bavaro. Bovendien had ik nog goede herinneringen aan Bayahibe na de duik op het Saint George Wreck. Het examen werd gehouden in de Iberostar, een heel mooi hotel in Bayahibe.

We begonnen op vrijdagavond met een orientatien en ontmoette we de examinator. Een aardige Zwitser. Er werd ons verteld wat er van ons verwacht werd dat weekend. Daarna begon gelijk het echte werk. Het duiktheorie-examen. Voor veel mensen het grootste struikelblok. Het zijn eigenlijk 5 examens over fysika, fysiologie, de duikplanner, duikvaardigheden & omgeving en de duikuitrusting. Elk examen bestaat uit 12 vragen en binnen 1,5 uur moest je klaar zijn. Tijdens onze divemastercursus hebben we zeer uitvoerig de theorie behandeld en tijdens de testexamens bleek het voor ons ook niet echt een heel groot probleem te zijn. Gelukkig ook tijdens het echte examen niet, ik scoorde zelfs een volledige 100%. Vrijdag hadden we dus de eerste hobbel al genomen.

Zaterdag werd een lange dag. We begonnen in het zwembad. We moesten eerst enkele vaardigheden uit de Open Water cursus op demonstratieniveau laten zien. In totaal 5 skills. Ik vreesde alleen het uittrekken en aantrekken van de duikuitrusting onder water en helaas was dit precies een van de skills die we moesten laten zien. Toch ging het voor ons beide erg goed. Zowel Martine als ik hadden beide één 4 gescored en de rest allemaal 5'en (op een schaal van 1 tot 5). Daarna moesten we beide een volledige les in het zwembad geven. Dus een goede briefing geven, een demonstratie doen van een skill, problemen oplossen, beoordelen of de studenten de vaardigheid beheersen en een debriefing geven. Ik had ongeveer de makkelijkste skill die er is, maar Martine had de CESA, een gecontroleerde zwemmende noodopstijging. Iedereen hoopt deze skill te vermijden, maar Martine was de gelukkige. Gelukkig ging het erg goed en hadden we weer bijna de volledige 5 punten.

In de middag begonnen we met het 'Padi systems, standards and procedures examination'. Een vervelend examen over alle regels van Padi. Het is een openboek examen waar je de Instructor Manual en de Guide to Teach bij mag houden. We kregen 50 vragen over hoeveel cursisten je mee mag nemen, minimale leeftijden, papierwerk en wat je allemaal als instructeur moet en mag. Het is simpel opzoekwerk, dus niet echt een probleem (hoewel er in onze groep toch iemand is gezakt op dit onderdeel). Na dit examen kregen we de 'knowledge development presentations'. Je moet een presentatie geven over een vraag uit een van de duikcursussen die we als instructeur mogen geven. Martine had een presentatie over duikplanning en ik mocht uitleggen wat je moet doen als er een duiker vermist wordt uit de rescuecursus. Ook dat was weer een succes (Martine had zelfs weer de volledige 5 punten) en na een lange en vermoeiende dag was de zaterdag voorbij en werd er al voorzichtig een biertje gedronken op het bijna halen van het examen.

Toch konden we natuurlijk niet te vroeg juichen want zondag gingen we de zee in. Het werkte ongeveer hetzelfde als in het zwembad. We moesten weer een briefing geven, probleem oplossen, vooral op veiligheid letten en daarna weer een goede debriefing geven. Ook dit haalde we en toen was er nog maar een hobbel: de rescue-oefening. We moeten demonstreren hoe we een bewusteloze niet-ademende duiker aan de oppervlakte zouden redden. Het werd nu voor het eerst echt spannend want Martine haar eerste poging ging niet vlekkeloos en ze moest dit herkansen. Gelukkig ging de herkansing wel vlekkeloos en waren we eindelijk klaar. Schijnbaar waren onze algemene duikvaardigheden goed genoeg en waren we professioneel genoeg want daar werden we ook nog op beoordeeld. Zondagmiddag waren we eindelijk geslaagd!

We zijn gelijk teruggereden naar Bavaro en was er reden genoeg voor een feestje. Alle nieuwe instructeurs maar ook veel collega's en vrienden waren op het strand om te vieren dat er 6 nieuwe Open Water Scuba Instructors waren. Ik geloof dat het erg laat werd.



Dus nu zijn we PADI Open Water Scuba Instructors en mogen we les gaan geven. Van discover scuba diving (introductieduik) en openwaterscursus tot en met rescuecursus en zelfs de divemastercursus mogen wij geven. Daarnaast ook nog speciale programma's voor kinderen (bubblemaker en sealteam) en 3 specialities: Peak Performance Buoyancy (beter leren trimmen), Project AWARE Specialty (goed omgaan met de natuur als je duikt) en AWARE - Coral Reef Conservation.

Owh, eigenlijk mogen we nog helemaal geen les geven want PADI moet eerst alle papieren verwerken (en mijn creditcard belasten). Dit duurt maximaal 10 werkdagen maar hopelijk en waarschijnlijk gaat het sneller. Toch gaan we niet stilzitten want de aankomende twee dagen doen we nog een extra opleiding tot specialtyinstructor. Je kan nadat je gebreveteerd bent als duiker heel veel verschillende gespecialiseerde duikopleidingen volgen zoals wrakduiken, stromingsduiken, nachtduiken, diepduiken, duiken met verrijkte lucht en vele anderen. Om deze specialities te kunnen geven moet je speciality-instructor zijn. Voor 5 van deze specialities volgen we de aankomende dagen de specialityinstructortraining zodat we ook specialities kunnen geven.
1 Juli gaan we beide weer aan de slag. Terwijl wij bijna drie weken weg zijn geweest is er waarschijnlijk op beide duikbasissen veel veranderd en hopelijk kunnen we beide veel les gaan geven!

Trabajo

Een lang weekje was Martine in Nederland. De reden, de begrafenis van haar opa, was natuurlijk niet leuk maar ze kon na 7 maanden wel weer de familie en vrienden even zien. Ook hier en daar wat lekkere bieren en kaasplanken verorberen. Gelukkig werd er van dit ook nog wat geimporteerd naar de Dominicaanse.

Ondertussen bleef ik in de Dominicaanse om te werken. Ik bleef voorlopig werken bij Bahia Principle omdat het in deze duikbasis erg druk was. Het was namelijk het paasweekend en daarom waren er heel veel mensen uit Canada en Amerika. Het is een leuk hotel om te beginnen. Het heeft ongeveer 5.000 kamers, maar er is helemaal geen hoogbouw. Er zijn ontelbaar losse gebouwen met de kamers. Van de ingang tot het strand is het dan ook ongeveer een half uur lopen. Volgens mij zijn er een stuk of 10 zwembaden, veel restaurants en genoeg winkeltjes en entertainment dat je het resort gerust een dorp op zich mag noemen.


Ik was in het begin bezig met duiken, duiken en duiken. Vooral om de duikplaatsen een beetje te leren kennen. Na een week kreeg ik er ook een andere functie bij. Ik zit bij het zwembad om gratis testduiken te geven voor mensen die het duiken een keertje willen proberen. Ik verdien hier helaas niets mee, maar de bedoeling is natuurlijk dat mensen die het duiken een keertje proberen een cursus gaan volgen of in ieder geval een introductieduik in zee gaan maken. Over alles wat ik verkoop aan het zwembad krijg ik 5% commissie. Hoewel het misschien aanlokkelijk klinkt, vind ik bij het zwembad zitten en de mensen 'lastig vallen' over duiken niet echt het allerleukste onderdeel van mijn werk.




Na een week kwam Martine gelukkig weer terug. Na een lange vlucht kreeg ze gelijk te horen dat ze niet meer in Bahia ging werken maar in Melia Caribe hotel. We zouden dus niet meer samen gaan werken. De volgende dag bleek dat ze toch niet in Melia Caribe ging werken, maar in Palma Real Paradisius. Het ging allemaal nogal... op een Dominicaanse manier. Martine heeft nog niet echt haar draai gevonden in Palma Real, waar een stuk minder leuke groep mensen werkt als in Bahia.

Onderrtussen is het laagseizoen en in beide hotels is dat goed te merken. Er zijn veel minder mensen en de mensen die er zijn geven minder uit dan mensen in het hoogseizoen. Kortom er zijn veel minder mensen die willen duiken of andere watersporten willen doen. Dat betekent natuurlijk minder inkomsten maar vooral ook meer concurentie tussen de verkopers, wat gezeur en gezeik oplevert over de commissies. Dit zal nog een maandje duren totdat onze IDC begint. Er even van uitgaande dat we slagen rollen we in juli gelijk in een hoogseizoen en hopelijk zijn er dan heel veel mensen die heel veel willen duiken.

Eerste week Bavaro

Op naar Bavaro! Of op naar Punta Cana! Dit zijn twee dorpen die door elkaar heen zijn gegroeid maar niemand weet precies waar de grens ligt dus worden de twee namen door elkaar gebruikt. We gaan hier de aankomende maanden werken voor ScubaQuatic.

Onze Bavaro-tijd begon nogal apart. We kwamen veel later aan met de bus dan de bedoeling was omdat de buschauffeur onderweg besloot uitgebreid te gaan lunchen. Hierdoor stond er niemand op ons te wachten toen wij de bus uitkwamen. Toen we eindelijk ons contactpersoon, Damian, te pakken hadden, bleek dat zondagmiddig zijn voelbalkijkmiddag is en we hem stoorden midden in de wedstrijd. Hij wilde ons nog wel oppikken maar voor vervoer naar onze kamer en voor details over ons werk moesten we toch eerst echt even wachten tot dat Real tegen Athletico voorbij was.

Na de gewonnen wedstrijd van Real kregen we een nogal vaag verhaal te horen over ons werk. We zouden beide in een ander hotel gaan werken en wat we precies gaan doen werd ons niet duidelijk. Wel dat we geen vast salaris krijgen maar alleen betaald krijgen op basis van commissie en per 'duikpunt'. Dit houdt in dat we van alles wat we verkopen 5% commissie krijgen en dat we voor iedre duiker die we onderwater meenemen 2$ krijgen. Kortom als je een toertje doet met 5 mensen krijgen we daar 10$ voor. Niet echt een vetpot maar we hoeven voorlopig niet te betalen voor onze kamer en krijgen lunch op ons werk. We werden gebracht naar het hotel 'Tropical Club Bavaro' waar wij de komende maanden in een van de hotelkamers zullen wonen. Een mooie kamer met airco, tv, koelkastje, douche en een goed en groot bed. Geen keukentje maar misschien schaffen we wel een electronisch eenpittertje aan. In de avond zijn we een beetje rond gaan lopen, het witte strand verkent, een wifi-spot ontdekt en een lekker pizzeria.



De dag erna hadden we een regeldag. We hebben twee telefoontjes aangeschaft, we zijn te bereiken op +1-809-909-1067 (Rolf) en +1-809-909-1074 (Martine). Ook zijn we naar Pelicano Watersport gegaan. Dit wordt gerund door de Nederlander Ferry die ons aan onze baan bij ScubaQuatic had geholpen. In juni gaan we bij Ferry onze IDC (instructeursopleiding voor duiken) doen. Dit is een pittige ruim 2 weken durende cursus zodat we alle cursussen tot en met divemaster mogen geven. Momenteel zijn we 'nog maar' divemaster. Dit betekent dat wij gebreveteerde duikers mogen gidsen, enkele curussen mogen geven en mogen assisteren met opleidingen. We hadden een goed eerste gesprek waarin ons alles duidelijk werd over de opleiding. Naast de standaard-IDC worden we ook opgeleid om EFR (emercency first response, een soort EHBO-opleiding) en 5 duikspecialities te geven. Het is wel een duur grapje want de cursus met de breveteringskosten, examenkosten en materiaalkosten is bijna 2500$ per persoon. Gelukkig hebben we een ongeveer de helft hiervan kunnen sparen in Canada en het andere gedeelte hopen we de komende 2,5 maand bij elkaar te schrapen tijdens het werk. Als we klaar zijn kunnen we gelukkig wel meer gaan verdienen bij ScubaQuatic, simpelweg omdat we veel meer duiken gaan maken, maar ook zwembadsessies en theorielessen leveren een duikpunt op. Bovendien krijgen we als instructeur wel een basissalaris van 400 dollar per maand.

De volgende dag zouden we worden opgepikt door Damian om papierwerk te gaan regelen en onze werkplek te gaan zien. We hadden om half 10 afgesproken en iets voor 3'en kwam hij eindelijk aankakken. Een stukje Caribbean waar we misschien aan moeten wennen? We hebben een klein stukje papierwerk kunnen doen en er werd ons verteld dat we nog veel dingen moesten gaan regelen. Zo moeten we een verklaring van goed gedrag regelen, een bankrekening openen en een doktersverklaring krijgen. Het enige wat ze niet nodig hebben is een werkvergunning. Erg apart allemaal.



We kregen te horen waar we zouden gaan werken. Een van ons zou gaan werken in Palma Real Paradisius, het duurste hotel in de regio, en de andere bij Melia Caribe. Het schetste dan ook onze verbazing dat we na het papierwerk werden gedropt bij het Bahia Principe Hotel. We zouden bij dit hotel een beetje ingewerkt worden omdat dit de grootste duikbasis is. Hoewel inwerken? Ik kreeg de volgende dag gelijk een vuurdoop...

Terwijl Martine werd ingewerkt in de buikbasis op Bahia Principe mocht ik gelijk met een excursie mee. Niet om te leren maar gelijk aan de slag omdat er mensen te kort waren. Terwijl Bavaro aan de Atlantische kust ligt, ging deze reis naar de Caribische zee. Om precies te zijn gingen we duiken bij Isla Catalina. Een klein eilandje in de Carribische zee vlak voor de kust bij La Romana. Eerst bijna 2 uur in een bus om daarna op een grote catamaran te stappen. Ik vond het nogal spannend want ik ging met 6 mensen duiken en deze mensen gidsen in een gebied waar ik nog nooit gedoken had. Bovendien had ik zelf al ruim 3 maanden niet meer gedoken. Eerst een briefing gegeven en daarna de eerste duik gemaakt. Dit was een zogenaamde 'Wall-dive'. De duik ging langs een grote verticale muur waar veel koraal en vis te zien is. Ik had bedacht om 20 minuten op 18 meter de ene kant op te zwemmen en 20 minuten op 12 meter weer terug te zwemmen. En zowaar kwam dit allemaal perfect uit. De tweede duik was op een koraalrif. Hier een beetje doorheen gezwommen en leuke visjes gekeken. Het waren twee geslaagde duiken en mijn duikers waren erg tevreden. Volgens mij hebben ze niet gemerkt dat ik er zelf nog nooit geweest was. Na het duiken zijn we aan land gegaan op het onbewoonde Isla Catalina. Hier was een fantastisch strand, een grote barbeque en drank voor de mensen in overvloed.

De dagen erna waren we beide aan het werk in Bahia. Elke dag 1 of 2 keer duiken om de duikplaatsen een beetje te leren kennen. Dat ging allemaal redelijk soepel totdat we slecht nieuws uit Nederland kregen: De opa van Martine was overleden. Heel verdrietig natuurlijk maar Martine kon gelukkig wel naar Nederland voor de begrafenis. Dit keer waren we erg blij met onze verzekering want na enkele telefoontjes was alles geregeld. Daarna begon een rare week. We hebben ruim 6 maanden non-stop op elkaars lip gezeten en nu opeens een week zat er duizenden kilometers tussen.

De laatste dagen en eerste uren

Jeeetje, teeeering de potttttveeerrrr. Sorry. Maar dan toch is het zover. We zijn onderweg. Nouja momenteel liggen we tegen de Starbucks aan, met een halve liter koffie (don't believe the hype, semi-aardige koffie), op een leeg Brussel Airport, dus echte wereldreizigers voelen we ons nog niet. Ik wilde de laatste dagen en weken nog veel schrijven maar ik wilde veel schrijven omdat er zoveel gebeurde en daardoor was er weer weinig tijd om te schrijven. Zucht. Maarrrr... ik mag nog 5 uur wachten op een vliegtuig en genoeg koffie om alles nog even terug te halen.

De laatste blog is van zes weken geleden. Dat noem ik... vroeger. Toen ik nog een baan, huis, auto (nouja...) en uberhaupt wat spullen had. Hoeveel kan er veranderen in een paar weken? Nouja om op wat oudere blogs terug te komen (shit ik mag niet meer woorden med een T gebruiken wand Mardine ligd half de slapen degen me en ze sdoord zich nied aan hed dypen alleen als ik med mijn linkerhand de T (nu med rechds) indoeds, ik zal proberen de T met rechts te pakken want echt leesbaar wordt het anders niet).
Om nog steeds op oudere blogs terug te komen: WE ZIJN GESLAAGD ALS DIVEMASTER. Jaja. Na een half jaar bikkelen en zeker nog met een eindsprint kunnen we ons nu eindelijk Divemaster noemen. In de duikwereld zullen we je logboekje niet alleen maar aftekenen met Rolf of Martine maar met divemasternummers 255979 en 255980 EN een mooie stempel. Het was een uiterst leerzaam half jaar met een flinke stageperiode. Elke zaterdag in het zwembad en elke zondag in de Vinkeveense plassen. Daarbij hebben we beide nog een mooie onderwaterkaart gemaakt, alle skills op divemaster-niveau gebracht, de zwemtest met glans afgerond en hier en daar nog een losse opdracht. Een zwaar half jaar, maar met vertrouwen durfen wij nu de duikindustrie binnen te stappen.
Tussen de 40 uur in de week werken en elk weekend twee dagen onder water liggen moesten we nog alles regelen voor de reis. Het is helaas niet zo dat je je tas kan pakken en kan gaan. Ten eerste wil je gewoon fatsoenlijk verzekerd op reis gaan en dan bedoel ik niet alleen een standaard reisverzekering maar ook een verzekering voor de dekking voor alle eventuele mogelijke potentiele medische kosten. Het voordeel van zo lang op reis gaan is namelijk dat je je zorgverzekering kan opzeggen maar je wilt natuurlijk wel goed verzekerd zijn. Dus er zijn speciale 'wereldreisverzekeringen'. Na heel veel wikken en wegen, overleg met de pappa's (pappa's weten alles, toch?) besloten om de meest dure, uitgebreide verzekering te nemen die we konden vinden, dat is de SUPER (super, ja) All-in Wereldreis verzekering van Joho-Isis (en eigenlijk weer van de Goudse). Een verzekering waarbij we ongeveer met een ingegroeide teennagel met privejet opgehaald worden en weken lang vertroeteld worden.

Naast het medische verhaal is het ook gewoon een uitgebreide reisverzekering. Hopelijk hebben we het niet nodig, maar mocht het nodig zijn dan zit het tenminste goed. Eventussen door: ik begin aan mijn tweede halve liter koffie. Bijna half 3 en over een half uur zouden we mogen beginnen met inchecken om vervolgens weer 3 uur te moeten wachten. Het leven van de wereldreiziger gaat niet over rozen. Martine is waarschijnlijk met haar hoofd al in de tropen want die ligt hier mooi naast me te slapen. Ik voorlopig nog niet... zeker niet met deze koffie. Over het inchecken gesproken: we konden bijna onze bagage helemaal niet inchecken want onze spullen hadden we op het vliegveld in een kluis gestopt. Helaas weigerde de kluis open te gaan toen we terugkwamen. Een NOODtelefoonnummer gebeld en na 10 minuten kwam er al een beveiligingmannetje om het op te lossen. Helaas was hij net zo technisch als ik, maar na veel proberen en wat bruut geweld van mijn kant was ik zo verdomde blij om mijn rugtasje te zien.

Hadden we het niet over verzekeringen? (ja van Koffie ga je ratelen en van de hak op de tak). Ohja, dus de mega-ultra-plus-reis-medische-verzekering was afgesloten maar dan moet je nog wel van je zorgverzekering afkomen. Dat is alleen mogelijk als je je uit de GBA laat uitschrijven, en uitschrijven uit het GBA kan alleen op de dag dat je daadwerkelijk vertrekt. En u ziet daar... een Catch 22, of hoe dat ook in het Nederlands heet. Uiteindelijk hebben we ons afgelopen maandag uitgeschreven uit Zaanstad>wat wordt dan je nieuwe adres?>ik heb toch een adres nodig>ok, dan wordt dat jullie nieuwe adresen gelijk uitgeschreven bij de zorgverzekering en zowaar is dat gewoon goed gegaan. Nouja dat is dan een puntje van een to-do lijst van 2 kantjes. Zo moet je nog van je inboedel-, WA- en doorlopende reisverzekering afkomen, je telefoonabbonnement opzeggen, al je tijdschriften, vakbonden, bibliotheek en andere gekkigheid opzeggen waar je lid van bent. Verder nog alles regelen bij de belastingdienst, IB-Groep, extra pasjes bij de bank en mensen machtigen en...hell... vergeet ik nog wat? Waarschijnlijk kan ik elk wachtrijmuziekje van Nederland meenurien. Mocht ik overigens een warme en koude douche uitdelen is de warme douche voor Rabobank Zaandam en Krommenie en een koude douche voor vodafone (prutsers).
Dan nadert langzaam de datum van vertrek en wordt het NOG drukker. Alle spullen proberen kwijt te raken, verkopen of te slijten op marktplaats. Dozen inpakken, ongeveer 90% van je spullen weg te gooien. Aan de ene kant heel erg zonde maar als we terugkomen ook wel lekker om te beginnen met een frisse, verse start. En dan nog het onvermijdelijke afscheid nemen. Eerst van de familie Draak, van mijn collega's bij Inholland (aka mijn 40 extra moeders), van mijn familie, van vrienden en dan ook nog uitzwaaiers bij de bus. Hier en daar een afscheidstraan maar willen iedereen (nogmaals) bedanken dat iedereen er was. Ook alle emailtjes, smsjes en andere berichten. Bedankt! Het loopt nu tegen 3'en dus we mogen langzaam gaan inchecken!

Duiken in zeeland

Nadat we vorig jaar al een lang weekend hadden gedoken in Zeeland zijn we afgelopen weekend teruggegaan om te kijken hoe het met de kreeften en krabben in Zeeland is gesteld. De voornaamste reden dat we naar Zeeland zijn gegaan is om een stromingsduik te maken met een cursist in de Oosterschelde in het kader van onze Divemaster-opleiding, maar daar hebben we gelijk een heel weekend aan vast geplakt.

Vrijdagmiddag heen gereden en zondagmiddag helaas al weer terug, dus 2 volle dagen in Zeeland gezeten. We stonden op een camping tegen het centrum van Zierikzee aan, met de toepasselijke naam: 'Camping Zierikzee'.

We zijn niet gelijk het water ingesprongen maar vrijdag eerst een beetje door het stadje gelopen, wat gegeten en een biertje gedronken. Best een leuk stadje dat Zierikzee.

Zaterdag natuurlijk wel het water in. Zowaar een keertje duiken zonder cursisten of andere 'verplichtingen' onderwater, dus gewoon lekker duiken. Wél had ik de camera mee genomen, maar dat fotograferen onder water blijft toch een vak apart. Zeker met slecht zicht, weinig licht en objecten die niet stil blijven zitten.

De twee duiken van zaterdag zijn gemaakt in het Grevlingenmeer, dit keer bij Dreischor. Daar is een kunstmatig rif aangelegd door middel van 'Reefballs', rond dit rif is erg veel leven te bekennen. We hebben hier 2 duiken op dezelfde plek gemaakt omdat er genoeg te zien is. Hier een impressie:

Een kreeft

Een zeeanemoon

Wat zakpijpjes en een japanse Oester

Het duiken in Nederland en dan vooral in Zeeland kan dus echt heel mooi zijn. Zeker de twee duiken van zaterdag met een redelijk zicht is er veel te zien en te beleven onderwater. Het is geen Egypte of Australië, maar op een andere manier ook heel erg mooi.

Op zondag moesten wij onze Divemaster-pet weer opzetten. Wij gingen met een cursist die een Advanced Open Water-cursus volgt, de vervolgcursus op de basiscursus 'Open water', een stromings/getijde duik maken in de Oosterschelde. Het meest ideale moment om deze duik te maken is tijdens de hoogwaterkentering. Hierdoor is de stroming niet zo sterk en is er veel vers, schoon water de Oosterschelde binnengestroomt. Wij gingen de duik maken bij misschien wel de meest bekende duikplek in Nederland: de Zeelandbrug.

Het slechte nieuws voor ons is dat ter hoogte van de Zeelandbrug de hoogwaterkentering afgelopen zondag al om 5 voor 7 in de ochtend was. Dit betekent dat je ongeveer 10 over half 7 in het water wilt liggen. Daarvoor moet je ook nog omkleden, briefing doen en helemaal klaar zijn. Dus om 5 uur ging de wekker al! Maar wij konden eigenlijk niet echt klagen want de groep die uit Amsterdam kwam was natuurlijk nog vroeger op.

Ik had mijn camera deze duik niet mee en dat is op zich erg jammer want er waren weer veel mooie dingen te zien. Vooral de pijlers van de brug zijn erg mooi begroeid, de kreeften zijn zo groot dat je er met een familie een jaar van zou kunnen eten, flink wat vissen zoals harders en een schattig heremietkreeftje. Helaas geen sepia's of pijlinktvissen (te laat in het seizoen). Door het matige zicht en toch nog sterke stroming was een spannend maar leuk duikje.

Om het weekend af te sluiten zijn we met iedereen die uit Amsterdam is gekomen nog een duikje gemaakt bij de Kabbelaar, in het Grevelingenmeer. Daarna zijn we rustig terug naar huis gegaan. Jammer dat het maar 2 dagen was want we zouden ons prima een week in Zeeland kunnen vermaken.

Nog wat foto's:

Divemaster Theorie gehaald!

We kunnen met trots zeggen dat we al onze divemastertheorie hebben behaald, een grote stap voor het behalen voor het divemasterdiploma. Nadat we eerder al de -simpelere- open boek examens behaald hebben over de programma's die een divemaster mag geven, bij mag assisteren en het begeleiden van gebreveteerde duikers, hebben we nu ook de 5 gesloten boek examens behaald.

Dit zijn 5 best pittige examens wat als grootste stuikelblok wordt gezien in de divemasteropleiding. Je moet de theorie van al je vorige duikopleidingen goed leren dus de boeken en DVD's van de openwater cursus, advanced cursus, de EFR en de Rescue. een daar bovenop komt nog het divemaster boek (+dvd), een duikencyclopedie en om te oefenen met alle vragen een werkboek. Totaal dus een flink pakket aan leermateriaal. Eigenlijk is het bovenstaande lijstje het minimale wat geleerd moet worden.

De stof is verdeeld in 5 examens. Ieder examen bestond uit 20 vragen, waarbij de meeste multiplechoice zijn. Elk examen moet minimaal 75% goed beantwoord zijn. Dus eigenlijk moet je voor elk examen een 7,5 halen. Best een pittige eis.

Het eerste examen is Physics. Een examen over alle natuurkundige processen die plaatsvinden tijdens het duiken. Dus de wet van Archimedes, Boyle, Dalton, Henry's, Charles... Ofwel hoe licht, warmte en geluid zich gedragen in het water, het gewicht en de druk van water, de verschillen en relatie van druk, volume, dichtheid en temperatuur van gassen, partiele drukken en gasopname. Gelukkig ooit op de Middelbare school een bèta pakket gekozen waar ik nu nog mooi uit kon putten en foutloos behaald (nerd!).

Het tweede examen ging over fysiologie van het duiken. Eigenlijk wat alle bovenstaande wetten doen met je lichaam tijdens het duiken en vooral wat er allemaal mis er allemaal mis kan gaan met je lichaam door deze wetten. Je moet niet te lang stil blijven staan bij dit hoofdstuk want dan durf je nooit meer te duiken. Naast wat er allemaal mis kan gaan in je lichaam moet je ook nog eens weten welke hulp je allemaal moet bieden bij alle duikongevallen. Gelukkig is het voor ons niet zo lang geleden dat wij onze Rescue-brevet behaald hadden, dus deze informatie zat er nog goed in.

Nog een examen ging over de Equipment van het duiken. Hoe alles werkt, wat het doet en hoe je het moet onderhouden. Op zich niet echt een heel moeilijk onderdeel, maar schijnbaar wel mijn zwakste onderdeel. Ik snap ook nog steeds niet waarom het zo belangrijk is, dat ik zou moeten weten hoe pre-historisch duikmateriaal werkt.

Het vierde examen was een beetje een van-alles-en-nogwat examen: Skills and the Environment. Hier moet je vooral reproduceren wat je bij vorige opleidingen geleerd zou moeten hebben. Ook veel gespecialiseerde vragen over nachtduiken, duiken op hoogte en het bergen van spullen onderwater. Ook een gedeelte over de natuur. Dus over getijden, oceaanstromingen enz.

Als laatste een examen over Decompressie en de Recreational Dive Planner. Een examen over de theori(en) van de Decompressieziekte en daarbij verschillende sommen om uit te rekenen hoe je dat kan voorkomen (maximale diepte, tijd en oppervlakte interval). Dit moest je berekenen aan de hand van de RDP, een tabel waarmee je kan rekenen en met de eRPDml, een soort zakjapanner, waarmee je hetzelfde kan berekenen maar ook nog multilevelduiken.

Na best hard leren hebben we het beide behaald. Weer een grote stap richting ons brevet!

Nog 148 dagen

Zoals ik ooit had beloofd dat ik op dit blog de voortgang van de 'Wereldreis' bijhouden. Overigens staat 'Wereldreis' tussen haakjes omdat ik er nog steeds geen goede naam voor hem. Het is immers geen wereldreis omdat we 3/4 van de wereld (ofzo) buiten beschouwing laten en alleen 'reis' is het ook niet. Want het is nèt iets meer dan een reis, een reis kan ook 2 weken in België zijn.

Eerst het Canadese visum: dat is gelukt!

We hebben beide een uitnodiging gekregen en deze wordt op de grens omgezet in een visum voor een jaar. Dan moeten wel onze financiën en verzekering in orde zijn, maar dat lijkt me geen probleem. Er zit nog wel een probleempje aan. Het is een visum voor 2009. Dus we moeten wel voor 31 december 2009 de grens over zijn om ons visum in te laten gaan. Overigens is het visum een jaar geldig en gaat in op de dag dat we de grens overgaan, dus in ons geval is hij het grootste gedeelte van 2010 geldig. We hebben nog geen baan oid geregeld maar zijn wel een beetje aan het oriënteren waar we willen zijn. Het hoofddoel van Canada was natuurlijk de Olympische spelen. Die zijn - niet zoals ik dacht - alleen in Vancouver maar voornamelijk ook in Whistler. Daar zullen alle ski en snowboardsporten zijn. Dus of wij nu in Vancouver of in Whislter zullen vestigen, of misschien wel eerst in de ene en dan in die andere zullen we wel zien. Ook of we van te voren al een baantje regelen of dat ter plekke doen weten we nog niet.

Dan zijn we héél druk bezig met onze Divemastercursus. We zijn ondertussen ruim 2 maanden onderweg en liggen momenteel elke zaterdagmiddag in het zwembad en elke zondag in Vinkeveen. Op opleiding loopt voorspoedig. We hebben al 3 van de 8 examens met een voldoende afgerond en we hebben de houdiniact al afgerond, dat betekent dat we buddy-breathend (dus samen uit 1 ademademautomaat ademend) onze volledige duikuitrusting onderwater moesten omwisselen en daarna nog 4 baantjes onderwater moesten zwemmen. Daarnaast zullen we de aankomende 2 weken onze EFR (emergency first response, dus soort van EHBO) en onze reddingsvaardigheden worden getest, daarna de laatste 5 theorie-examens en dan schiet het lekker op, maar zullen de tijd tot en met september nog zeker nodig hebben. Momenteel assisteren we ook al bij de opleidingen.















En dan hebben we het nog het geval met de Mexicaanse Griep. Aangezien 2 Oktober ons vliegtuig toch echt naar Mexico gaat volgen we het nieuws op de voet, maar echte zorgen maken we ons nog niet. Het duurt nog 5 maanden voordat wij daar aankomen en waarschijnlijk zal het, net zoals met SARS en de Vogelgriep, allemaal weer over zijn en op naar de volgende hype... Maar toch houden we het scherp in de gaten. Mocht er een negatief reisadvies komen heeft dat ook weer gevolgen voor verzekeringen enzo. Waarschijnlijk boeken we dan wat om. Overigens waren wij niet van plan om heel Mexico door te reizen, maar alleen door het zuiden. De de provincies waar wij door heen willen is nog GEEN geval van de griep.

Divemaster in opleiding

Tijdens onze wereldreis gaan we werken. Ten eerste wachten we nog steeds op een reactie van de Canadese ambassade om te werken tijdens de Olympische spelen van Vancouver maar na Canada willen we een van onze favoriete bezigheden combineren met wat geld verdienen. We willen ergens, waar de zee warm is, gaan werken als duikgidsen. Eventueel later als duikinstructeurs.

Om dit te mogen doen moet je de opleiding tot Divemaster volgen. Als divemaster mag je assisteren bij duikopleidingen, geven van introductieduiken, duikgidsen van gebreveteerde duikers, geven van snorkelles en opfriscurcus geven voor duikers die al een tijd niet gedoken hebben. Divemaster is het eerste professionele duikdiploma. Na het behalen van dit diploma zouden we verder mogen gaan voor het instucteursdiploma.

We hebben ongeveer alle PADI-duikscholen in Noord-Holland aangeschreven. Veel reacties gehad en uiteindelijk hebben we enkele duikscholen bezocht om eens een babbeltje te maken. Aangezien het een opleidingstraject van ongeveer een half jaar is, en het best intensief is wilde we wel een school en instucteur waar we een goed gevoel bij hadden. Ook wilde we graag zoveel mogelijk praktijkervaring opdoen door een uitgebreide stage te doen. Uiteindelijk hebben we afgelopen zaterdag besloten om de opleiding bij Scuba Education in Amsterdam te doen. Het was een heel prettig gesprek en de instructeur, Roel Suk, wilde de opleiding precies zo indelen zoals wij dat ook in gedachte hadden. a.s. Zaterdag gaan we gelijk beginnen! het betekent wel dat we vanaf nu elke zaterdag in het zwembad liggen en over een maandje of 2 ook elke zondag in de Vinkeveense plassen zullen liggen!

Zoals gezegd wordt het intensief traject. Zo zullen er 8 theorieexamens worden afgenomen over onder andere natuurkunde, fysiologie, decompressietheorie, noodplanning en duikongevallen. Daarnaast wordt onze duikvaardigheid verbeterd. We moeten onze 'skills' verbeteren tot op demonstratieniveau. En moeten we een goede conditie hebben, want er is een pittige conditietest. Dan volgt nog een praktijkgedeelte: we moeten een duikkaart maken van een locatie, volledig organiseren en coördineren van een duik en -het belangrijkste- het assisteren bij verschillende duikcursusen (van beginnend tot gevorderd).

En ohja, we moeten minimaal 60 duiken gemaakt hebben om uberhaupt gebreveteerd te worden, maar dat zal geen probleem worden. Een flink programma dus, maar we hebben er erg veel zin in.