Families op bezoek

En eindelijk was het afgelopen maand een beetje druk. Niet zo druk als men had verwacht maar druk genoeg zodat ik om kwart over 8 in mijn wetsuit kroop en deze pas weer om half 7 's avonds uit te trekken. Ondertussen heb ik bijna 100 mensen een Discover Scuba Diving programma (een introductieduik in het zwembad en in de zee) gegeven en ongeveer 20 mensen kunnen breveteren na een volledige cursus. Dit was voor het werk echt een fijne maand: duiken, duiken en duiken. Dit was precies waarom we hier waren...

Het was niet alleen druk op het werk, maar ook na het werk. Want in Juli kwamen mijn moedertje en Theo op bezoek. Na ruim 10 maanden op reis is het weerzien met je moedertje natuurlijk altijd leuk! Ze zaten in het mooie IFA/Villas Bavaro hotel, dat op een klein half uurtje over het strand lopen van ons huis zit. Helaas plande ze hun reis precies gelijk met Bonnie. Bonnie was een tropische depressie dat hier een ruime week heel veel regen veroorzaakte. Er is tijdens deze storm 100mm regen gevallen en 6500 mensen moesten geëvacueerd worden in de Dominicaanse Republiek. Tot nu toe hebben we nog niet zo een slecht week gehad, dat was dus balen voor ze. Toch hebben ze volgens mij een leuke vakantie gehad.


Uiteraard moesten ze ook een beetje het duiken proberen. Theo had het al een paar keer geprobeerd te duiken maar Gre riep vanaf het moment dat we ze tegen kwamen op het witte strand dat duiken niets voor haar was. Daarom kan ze toch extra trots zijn (anders zijn wij het wel) dat ze beide na 2 weken terug vlogen als gecertificeerde duikers. Als klapper op de de vuurpijl zijn we met z'n allen naar Isla Catalina geweest. Daar hebben we de open water cursus afgerond in de Caribbische zee.




Ook ben ik nog flink ziek geweest. Ik ben gebeten door een of ander beest. Ik denk dat het een mug of een horzel was, maar volgens mijn dominicaanse collega's lijkt het op een spinnenbeet. Het werd een flinke ontstoken bult op mijn been. Ik kreeg er zelfs koorts van en er kwam onwijs veel troep uit. Ik kon er een dag niet op lopen van de pijn. Na 3 dagen begon het langzaam af te nemen , wat antibiotica hier en daar en gelukkig kon ik weer verder. Ondertussen kennen we 3 mensen die ook gebeten zijn door hetzelfde beest met dezelfde rare symptonen. Ondertussen is het helemaal genezen.


Stiekem was Martine afgelopen maand ook nog jarig. Echt vieren deden we het niet maar het was een zeer goed excuus om een bezoek te brengen aan het net geopende Belgische restaurant met echte vlaamse frieten en bijna onbetaalbare Belgische bieren. Daarnaast zijn we ook nog eventjes verhuisd. De dag dat Gre aankwam, kwam onze huisbaas naar ons toe stormen dat we moesten verhuizen en wel die avond. Dat ging mooi niet lukken. Daarna hebben we hem dagen niet meer gezien tot opeens een voor ons volledig onbekende vrouw zenuwachtig tegen ons begon te doen dat we NU moesten verhuizen. Daar hadden we eigenlijk helemaal geen zin in, want ons kamertje was prima. Ze wilde ons stoppen in een klein kamertje dat aan de straat lag en op de begane grond. Er kon wat ons betreft ook gelijk een bord op het balkon gezet worden dat er blanken in deze kamer woonde en waar we ons geld verstoppen, ofwel daar voelden we ons niet echt veilig. Op een dag dat we vrij hadden en we dat op het strand hadden doorgebracht had mijn huisbaas in paniek mijn werk gebeld dat ik wel NU het huis uit moest. Dit leidde toch fantastische speculaties bij mijn collega's, dat we ons zodanig misdragen hadden dat we uit de kamer waren gezet. Na wat gedoe hadden ze toch nog een andere kamer voor ons. Nog steeds aan de straatkant maar nu wel op 1 hoog. De kamer is een stuk kleiner en het bed ook maar we hebben nu wel internet op de kamer!

Nadat mijn moeder weer terug naar Nederland was, kwam er nog meer familie. Dit keer was het de beurt aan de Draken. Vader, moeder en zusje zaten in Barcelo Dominican Beach, het hotel naast ons huisje. Dit keer geen tropische depressie maar ze waren hier in de heetste week die we tot nu toe hebben meegemaakt. Martine had een klein weekje vrij genomen en heeft veel tijd op het strand doorgebracht. Hoewel er geen tijd was om te gaan duiken hebben we toch iets heel leuks gedaan. We zijn met de Punta Cana Sailing meegeweest. Een excursie die wordt georganiseerd vanuit Martine haar basis. We hebben lekker 4 uurtjes op het water gezeten. Eerst een stukje gevaren, daarna met haaien (!) en pijlstaartroggen gesnorkeld en hier en daar nog gestopt om te snorkelen op het rif en te ontspannen in het water. Een heerlijk relax dagje.
En dan komt nu het einde van ons Dominicaanse avontuur in zicht. We moeten nog minder dan een maand werken en op 2 oktober vliegen we naar Miami . Vanaf Miami vliegen we 6 oktober naar Cartagena om nog 3 maanden te reizen door Colombia, Ecuador, Peru en als afsluiter nog een weekje New York en 3 dagen Reykjavik.

De eerste weken als instructeur

Zo, de eerste duikers zijn gebreveteerd door ons. Het duurde helaas nog bijna 3 weken voordat PADI ons papierwerk had verwerkt en tot die tijd hadden we nog niet officieel de 'teaching status' maar nu zijn we dan ook echt aan de slag.

Mijn eerste cursisten waren gelijk een uitdaging. Een scubadiver cursus (een halve open water cursus) aan een vrouw van ruim 300 pond (dat zei ze zelf, dus in werkelijkheid...) en haar zoontje van misschien nog geen 70 pond. Gelukkig waren ze beide redelijk goed onder water en ging dat soepel totdat ze terug in de boot moest klimmen. We duiken hier met kleine bootjes waar je na de duik met een klein laddertje in moet klimmen. Ze kreeg dit niet voor elkaar, en gelukkig samen met de kapitein, de videoman en mij kregen we haar toch in de boot. Gelukkig was er geen Sea Sheppard in de buurt, die hadden ons zeker geramd!

Ondertussen ook mijn volledige eerste open water cursus gegeven, ontwetende noemen dit ook wel 'de Padi. Dit is de begincusus voor het duiken met zwembadsessies, theorie en 4 duiken in de zee. Daarnaast ook al 4 advanced cursussen gegeven. Dit vind ik misschien nog wel het leukste omdat je dan duikt met mensen die al een beetje kunnen duiken maar je leert ze nieuwe en leuke vaardigheden zoals diepduiken, navigatie, beter leren uittrimmen, wrakduiken en nog meer. Dit lesgeven is echt heel erg leuk!

Martine is ook lekker bezig. In haar hotel is het een stuk drukker met duiken dan in mijn hotel. Wij hebben voornamelijk veel spanjaarden die echt alleen maar spaans spreken en geen cent willen uitgeven (na vorige week zondag heb ik uiteraard sowieso gehad met Spanjaarden). Hopelijk wordt het in augustus een stuk drukker in mijn hotel met Amerikanen en Canadezen (lees: mensen die fooi geven).

Momenteel heeft Martine 2 heeeel bijzondere studenten. Afgelopen week is mijn moedertje samen met Theo aangekomen in Punta Cana en blijft twee weken hier in de Dominicaanse. Uiteraard moest het duiken ook geprobeerd worden. Na een kleine test doen ze nu beide de open water cursus bij Martine. Volgende week gaan we met z'n allen naar Catalina.
Op dit moment kan ik helaas even niet werken. Ik ben gebeten door een gemuteerde dominicaanse nogwatnogwat vliegbeest en daardoor heb ik een flinke ontsteking aan mijn been. Ondertussen is het al weer wat minder heftig dan een paar dagen geleden maar echt een plaatje is het niet. Bovendien is er momenteel ook niet heel veel werk want we hebben nogal last van Bonnie. De tweede tropische storm van het seizoen dat liters en liters regen met zich meebrengt. De mensen blijven dan vooral in de kamers en willen met dit slechte weer weinig duiken. Misschien moet ik het duiken maar van deur tot deur gaan verkopen.

Uiteraard hebben we hier ook nog het WK gevolgd. De wedstrijden waren meestal op een lastige tijd. Zo waren de poulewedstrijden voor ons om half 8 in de ochtend. Beetje slaperig aanmoedigen. De belangrijke wedstrijden zoals de halve finale en de finale waren om half 3. We hebben beide wedstrijden kunnen zien en voor de finale waren we zelfs vrij zodat we de kroeg in konden. Er zijn hier heel veel Spanjaarden (alle hotels zijn van Spaanse eigenaren) en ook de Dominicanen weten nog niet dat ze al een tijdje zelfstandig zijn van Spanje, want ze moedigen nog steeds Spanje aan. Toch hadden we een klein oranje feestje kunnen vieren.

Open Water Scuba Instructors!

Ja! We zijn geslaagd voor onze instructeursexamen en Martine en ik zijn nu PADI-duikinstructeurs! Het is op zich nog niet zo heel lang geleden dat we zelf leerden duiken. Ik heb vier jaar geleden leren duiken in Griekenland en Martine duikt nog maar 3 jaar. Na haar eerste duik in Kroatie was ze vrij stellig dat ze nooit meer met haar hoofd onderwater zou gaan. En nu is ze zelf instructeur..... het kan raar lopen. Nadat we zelf gebreveteerd waren als open water duikers hebben we aardig wat stappen doorlopen voordat we nu zelf instructeur zijn. Na de begincursus hebben we gedoken in zeeland om de advanced open water curus te doen en de nitroxspeciality, daarna hebben we levens gered in Vinkeveen tijdens onze rescuecursus en ook hebben we een zeer intensieve divemastercursus in Nederland gedaan. Drie weken geleden zijn we gebreveteerd als EFR-instructeur en 2 weken geleden begonnen we aan onze instructeursopleiding en nu zijn we eindelijk zelf instructeur!

Ruim 2 weken geleden begonnen we aan onze Instructor Development Course (IDC) bij de Dive College International in Bavaro. De course director, zeg maar de instructeurs-trainer, is een Nederlander: Ferry Sneekes. In 12 dagen wordt je helemaal klaar gestroomd om instructeur te zijn. Je leert les geven in het klaslokaal, in het zwembad en in zee. Je leert veel over veiligheid en over aansprakelijkheid. Duiken met kinderen en natuurlijk alle PADI-cursussen. Het is heel veel stof dat je te verwerken krijgt maar zeker wel leerzaam.



Na 12 dagen in het klaslokaal, zwembad en in de zee was het eindelijk tijd voor ons examen. Het examen wordt afgenomen door een onafhankelijke examinator, je wordt dus niet beoordeeld door je 'eigen' course director. Het Instructor Examination (IE) wordt in de Dominicaanse Republiek maar een paar keer per jaar gehouden en dit keer werd het in Bayahibe gehouden. Dat is erg gunstig want de zee is veel rustiger in Bayahibe dan in Bavaro. Bovendien had ik nog goede herinneringen aan Bayahibe na de duik op het Saint George Wreck. Het examen werd gehouden in de Iberostar, een heel mooi hotel in Bayahibe.

We begonnen op vrijdagavond met een orientatien en ontmoette we de examinator. Een aardige Zwitser. Er werd ons verteld wat er van ons verwacht werd dat weekend. Daarna begon gelijk het echte werk. Het duiktheorie-examen. Voor veel mensen het grootste struikelblok. Het zijn eigenlijk 5 examens over fysika, fysiologie, de duikplanner, duikvaardigheden & omgeving en de duikuitrusting. Elk examen bestaat uit 12 vragen en binnen 1,5 uur moest je klaar zijn. Tijdens onze divemastercursus hebben we zeer uitvoerig de theorie behandeld en tijdens de testexamens bleek het voor ons ook niet echt een heel groot probleem te zijn. Gelukkig ook tijdens het echte examen niet, ik scoorde zelfs een volledige 100%. Vrijdag hadden we dus de eerste hobbel al genomen.

Zaterdag werd een lange dag. We begonnen in het zwembad. We moesten eerst enkele vaardigheden uit de Open Water cursus op demonstratieniveau laten zien. In totaal 5 skills. Ik vreesde alleen het uittrekken en aantrekken van de duikuitrusting onder water en helaas was dit precies een van de skills die we moesten laten zien. Toch ging het voor ons beide erg goed. Zowel Martine als ik hadden beide één 4 gescored en de rest allemaal 5'en (op een schaal van 1 tot 5). Daarna moesten we beide een volledige les in het zwembad geven. Dus een goede briefing geven, een demonstratie doen van een skill, problemen oplossen, beoordelen of de studenten de vaardigheid beheersen en een debriefing geven. Ik had ongeveer de makkelijkste skill die er is, maar Martine had de CESA, een gecontroleerde zwemmende noodopstijging. Iedereen hoopt deze skill te vermijden, maar Martine was de gelukkige. Gelukkig ging het erg goed en hadden we weer bijna de volledige 5 punten.

In de middag begonnen we met het 'Padi systems, standards and procedures examination'. Een vervelend examen over alle regels van Padi. Het is een openboek examen waar je de Instructor Manual en de Guide to Teach bij mag houden. We kregen 50 vragen over hoeveel cursisten je mee mag nemen, minimale leeftijden, papierwerk en wat je allemaal als instructeur moet en mag. Het is simpel opzoekwerk, dus niet echt een probleem (hoewel er in onze groep toch iemand is gezakt op dit onderdeel). Na dit examen kregen we de 'knowledge development presentations'. Je moet een presentatie geven over een vraag uit een van de duikcursussen die we als instructeur mogen geven. Martine had een presentatie over duikplanning en ik mocht uitleggen wat je moet doen als er een duiker vermist wordt uit de rescuecursus. Ook dat was weer een succes (Martine had zelfs weer de volledige 5 punten) en na een lange en vermoeiende dag was de zaterdag voorbij en werd er al voorzichtig een biertje gedronken op het bijna halen van het examen.

Toch konden we natuurlijk niet te vroeg juichen want zondag gingen we de zee in. Het werkte ongeveer hetzelfde als in het zwembad. We moesten weer een briefing geven, probleem oplossen, vooral op veiligheid letten en daarna weer een goede debriefing geven. Ook dit haalde we en toen was er nog maar een hobbel: de rescue-oefening. We moeten demonstreren hoe we een bewusteloze niet-ademende duiker aan de oppervlakte zouden redden. Het werd nu voor het eerst echt spannend want Martine haar eerste poging ging niet vlekkeloos en ze moest dit herkansen. Gelukkig ging de herkansing wel vlekkeloos en waren we eindelijk klaar. Schijnbaar waren onze algemene duikvaardigheden goed genoeg en waren we professioneel genoeg want daar werden we ook nog op beoordeeld. Zondagmiddag waren we eindelijk geslaagd!

We zijn gelijk teruggereden naar Bavaro en was er reden genoeg voor een feestje. Alle nieuwe instructeurs maar ook veel collega's en vrienden waren op het strand om te vieren dat er 6 nieuwe Open Water Scuba Instructors waren. Ik geloof dat het erg laat werd.



Dus nu zijn we PADI Open Water Scuba Instructors en mogen we les gaan geven. Van discover scuba diving (introductieduik) en openwaterscursus tot en met rescuecursus en zelfs de divemastercursus mogen wij geven. Daarnaast ook nog speciale programma's voor kinderen (bubblemaker en sealteam) en 3 specialities: Peak Performance Buoyancy (beter leren trimmen), Project AWARE Specialty (goed omgaan met de natuur als je duikt) en AWARE - Coral Reef Conservation.

Owh, eigenlijk mogen we nog helemaal geen les geven want PADI moet eerst alle papieren verwerken (en mijn creditcard belasten). Dit duurt maximaal 10 werkdagen maar hopelijk en waarschijnlijk gaat het sneller. Toch gaan we niet stilzitten want de aankomende twee dagen doen we nog een extra opleiding tot specialtyinstructor. Je kan nadat je gebreveteerd bent als duiker heel veel verschillende gespecialiseerde duikopleidingen volgen zoals wrakduiken, stromingsduiken, nachtduiken, diepduiken, duiken met verrijkte lucht en vele anderen. Om deze specialities te kunnen geven moet je speciality-instructor zijn. Voor 5 van deze specialities volgen we de aankomende dagen de specialityinstructortraining zodat we ook specialities kunnen geven.
1 Juli gaan we beide weer aan de slag. Terwijl wij bijna drie weken weg zijn geweest is er waarschijnlijk op beide duikbasissen veel veranderd en hopelijk kunnen we beide veel les gaan geven!

De afgelopen maanden

We zijn nu 2,5 maanden in de Dominicaanse Republiek. Morgen begint een nieuw hoofdstuk want dan beginnen we aan onze opleiding tot duikinstructeur (Instructor Development Course, IDC). We hebben erg veel zin om hier eindelijk mee te beginnen.

De afgelopen maanden was het werk was over het algemeen fijn maar toch kan ik dit de meest fijne maanden van onze reis noemen. Het duiken blijft natuurlijk heel fijn. Hoewel het niet het mooiste rif ter wereld is en het zeker rif zeer niet meer zo gezond is (soms lijkt het wel een greenpeace-reclame om te laten zien hoe slecht het gaat met de zeeen), blijft er voldoende te zien. Alle duiken zijn relatief ondiep tot ongeveer 12 of 13 meter diepte. Er zijn enkele mooie rifduiken op duikplaatsen met namen als Coral Garden, Rondana, Tunnel reef en Coco Loco. Daarnaast zijn er nog 2 plekken met wat caverns (grotten waarbij je in de 'lichtzone' blijft') en 'swimthroughs' zoals Patato en Cavernas. Dat zijn erg leuke plekken om met wat gevorderde duikers door heen te zwemmen. Toch blijft mijn favoriete duikstek het wrak waar ik elke dag tegen aan kijk: Wreck Astron. Een Russisch schip dat hier ruim 30 jaar geleden gecrasht is. Iedere Dominicaan heeft een ander verhaal over hoe en waarom het daar gestrand is, dus ik kan lekker creatief zijn bij de briefing :-) Het wrak ligt nog gedeeltelijk boven water maar ligt ook 13 meter onderwater. De schroef, motor en grote stukken van het schip zijn nog goed zichtbaar onderwater. Maar ook is er heel erg veel leven op, rond en in het wrak.

Tijdens het duiken is er genoeg onderwaterleven te bekijken. Je ziet genoeg kleine tropische visjes waar ik de naam niet van weet maar je komt ook geregeld een barracuda, murene, puffervis, porcupinefish en een koraalduivel tegen. Als je echt mazzel hebt zie je een stingray, schildpad of een verpleegsterhaai. Niet echt saai dus.

Helaas kunnen we niet zoveel duiken als we zouden willen. Ik heb nog mazzel gehad dat de vaste divemaster bij Bahia eerst een probleem had met PADI, de wereldwijde duikorganisatie, en hij niet mocht werken als divemaster en daarna ging hij nog op vakantie. Hierdoor kon ik elke ochtend de duik doen met gebreveteerde duikers. Ondertussen is hij ook weer volledig terug en is het heel erg laagseizoen dus het aantal duiken is drastisch teruggelopen. Martine duikt nog veel minder bij Palma Real omdat ze daar moet werken met twee Dominicaanse instructeurs die weigeren te werken met een blanke en/of een vrouw. Daarom hebben we beide de afgelopen twee maanden ons ook meer gericht op het verkopen van duiken en andere watersportactiviteiten. Ondanks we dit niet echt heel leuk vinden, gaat dit ons wel erg goed af. Martine had vorige maand de hoogste commissie van heel Scubaquatic en ik had het meeste van mijn basis.

Toch blijkt dat dit vele verkopen ons nu tegenwerkt. We willen natuurlijk als we straks klaar zijn met de IDC zoveel mogelijk gaan duiken en opleidingen gaan geven. Dat is de reden dat we hier zijn en waarom we de IDC gaan doen. Nu heb ik gepraat met mijn baas maar die wil helemaal niet dat ik na mijn cursus ga werken als instructeur omdat er al 3 instructeurs zijn bij Bahia. Hij wil me houden als verkoper. Nu verdient het verkopen misschien wel meer maar dat is natuurlijk niet mijn bedoeling. Ik wil ervaring opdoen als instructeur. Dus momenteel ben ik aan het kijken of ik bij een andere basis kan werken of hopelijk wordt er zo druk dat ik ook les kan geven. Hoe het straks moet bij Martine is nog helemaal de vraag. De manager van de duikbasis wil Martine graag houden als instructeur maar dat gaat natuurlijk niet samen met die 2 oelewappers die daar nu les geven... We zullen het straks allemaal wel gaan zien.


Maar wat nu nog het meeste tegenvalt is dat er na het werk hier niet zoveel te doen is. Er zijn hier in de Punta Cana/Bavaro omgeving alleen maar hotels langs het bijna 50 kilometer lange strand. Deze hotels zijn volledig willekeurig neergezet en de infrastructuur daaromheen is daar stukje bij beetje op aangepast zonder echt een plan te hebben of uberhaupt een beetje na te denken (sowieso niet echt een eigenschap waar veel Dominicanen belast mee zijn). Dat betekent dat er rond de hotels op mega onlogische manier de wegen lopen en langs deze wegen vind je soms een winkeltje of een barretje. Dit ligt dus helemaal uitgerekt over 50 kilometer. Omdat het over grote afstanden gaat kan je dat niet lopen en om je te verplaatsen moet je een motorconcho (motortaxi) nemen. Dus het niet echt makkelijk om na het werk iets te gaan doen. Daarnaast 'leeft' het hier ook niet echt. De meeste mensen die hier werken wonen in Higuey dat 45 minuten met een bus landinwaards is. Soms drinken we na het werk een biertje met een collega en na de EFR-instructeursopleiding hebben we het laat gemaakt met onze medecursisten (die ook onze medecursisten zijn tijdens onze IDC. Langzaamaan leren we gelukkig steeds meer mensen kennen. Dat is weer fijn.

Hoe dan ook, we blijven na de IDC nog 3 maanden hier werken. Hopelijk als instructeur maar anders als verkoper. We hebben namelijk onze laatste stappen in onze reis gepland en bijna alles al geboekt. We blijven dus de maand september hier nog werken en zodra we ons geld gekregen hebben vertrekken we via Santo Domingo weer naar Fort Lauderdale. Dat is de enige vlucht die we nog niet geboekt hebben want deze vlucht is momenteel relatief heel duur. Dan vertrekken wij op woensdag 6 oktober vanaf Fort Lauderdale naar Cartagena in Colombia. Voor alle mensen die nu in paniek schieten, Colombia is allang niet meer zo onveilig zoals de meeste mensen denken. Zoals de Colombiaanse reclame op CNN zegt: the only risk is that you want to stay. We hebben al heel veel goede verhalen gehoord over Colombia en zijn daar erg benieuwd naar. Een land met de Amazone, junglewandelingen, moderne steden, fantastische stranden, koloniaalse steden, bergen van de Andes en duiken in de Carribische en vooral in de Pacifische zee. Daarna reizen we via Ecudor naar Peru. We hoopten nog naar de Galapagoseilanden te gaan maar zolang wij geen loterij winnen zit dat er helaas niet in.

Vanaf Lima, de hoofdstad van Peru, vliegen we op 12 december naar New York. We hebben nog wel een tussenstop en wederom op Fort Lauderdale. We blijven dan een volledige week in New York. Na een week New York vliegen we 19 december eerst nog naar Reykjavik om daar nog 2 nachten te blijven en dan zijn we 23 december weer in Nederland. We komen om 11.50 uur aan op schiphol. Dus jullie hebben nog een half jaar om aan de welkomsspandoeken te werken!

Emergency First Response Instructeurs

Afgelopen weekend zijn Martine en ik beide geslaagd voor onze Emergeny First Response(EFR)-instucteur opleiding! Wie-hoo! Deze opleiding is officieel niet onderdeel voor onze opleiding tot PADI-duikinstructeur maar het is wel een vereiste om EFR-instructeur te zijn voordat we mogen beginnen aan de opleiding tot PADI-duikinstructeur.


EFR is een organisatie dat je kan trainen wat je moet doen in medische noodgevallen. Het is dus een soort rode/oranje kruis. Hoewel we begonnen aan de cursus met het gevoel van 'nouja, het moet maar omdat we straks duikjuf willen zijn', vinden we het nu leuke cursussen om te geven. Bovendien wordt het wereldwijd, en dus ook in Nederland, erkend als EHBO opleiding.

We waren beide al getraind als EFR-verlener maar nu mogen we ook de cursussen zelf geven. Het zijn eigenlijk 3 cursussen. De eerste cursus is 'primary care'. Dit is de cursus waarbij je leert wat je moet doen bij levensbedreigende situaties. Dus levenslijnen in de gaten houden, beademen, hartmassages, defilibraties (ah, daarom hangt dus overal een AED), shockmanagement, serieuze bloedingen en problemen met de wervelkolom.



De tweede cursus is 'secondary care'. Dit zijn situaties die levensbedreigend zijn (maar dat wel kunnen worden). Je leert handelen en vooral veel vragen als iemand zich ziek voelt of een ongeluk(je) heeft gehad. Daarnaast veel verbinden en plakken.

Als laatste kunnen wij ook de cursus 'care for children' geven. Dit is eigenlijk hetzelfde als de primary care en secondary care maar dan alleen gericht op kinderen en babies. Voor veel noodgevallen bij kinderen en babies moet je hetzelfde doen als bij volwassen, maar soms is het heel anders. Je kan bijvoorbeeld voorstellen dat je een hartmassage bij een baby toch een stuk anders doet dan bij een volwassene.



We hebben twee dagen lang alle vaardigheden opgefrist en geleerd hoe je de theorie en vaardigheden moet overbrengen op cursisten. Nog wat presentaties, workshops en een groot examen later waren we gebrevetteerd.

Zijn er nog mensen die een officieel erkend CPR-, eerste hulp- of care for children-diploma willen behalen? Dat kan nu dus bij ons :-)

Laat nu de PADI-duikinstructeursopleiding maar beginnen. Nog een weekje!

Macao en Bayahibe

De maand mei is hier heel erg laagseizoen. De hotels waren akelig leeg en de mensen die er waren hadden schijnbaar geen geld meer over om te gaan duiken, snorkelen of iets aan watersport te gaan doen. Behalve natuurlijk aan de gratis watersporten, want daar was het wel druk. Bovendien is mei een regenmaand. Het heeft waarschijnlijk elke dag wel geregend. Meestal maar 2 uurtjes en dan de rest van de dag was het weer bloedheet, maar ook een dag of 5 dat het non-stop geregend heeft. Kortom niet echt de meest ideale omstandigheden om veel te duiken, veel te verkopen en dus geld te verdienen. Toch hebben zowel Martine als ik een aardige maand kunnen draaien door heel hard te werken. Dit tot onbegrip en soms zelfs wat ongenoegen van enkele Dominicaanse Collega's. Vooral bij Martine lopen er twee instructeurs rond waarbij ongeveer alle Caribbische vooroordelen waar zijn. Ze kunnen en willen niet samenwerken met een vrouwelijke gringo en als de mogelijkheid zich voordoet om niet te doen dan doen ze ook echt niets liever dan de hele dag op hun reet te zitten. Helaas voor hun verkoopt een blonde dame bijna 4x zo veel als zij gezamelijk. Gelukkig begint over 2 weken onze instructeursopleiding en zijn we bijna 3 weken iets anders aan het doen. Daarna zien we wel wat er gebeurd en waar we precies gaan werken want dat is op dit moment nog allemaal onduidelijk.

Aan het einde van de maand had ik nog een mooi mazzeltje. Er was een groep van 6 Brazilianen die voor een duikvakantie kwamen naar Bavaro. Geen idee hoe ze dat geniale idee bedacht hadden, maar ze stonden voor mijn neus om te gaan duiken. Nu hebben wij natuurlijk enkele leuke lokale duiken (waar ik binnenkort wat fotos hoop te kunnen maken) zoals een duik op het 30 jaar oude Russische wrak van Astron, of enkele duiken met leuke swimthroughs en grotten en natuurlijk een dozijn duiken op het rif. Daarnaast hebben we 3 duikexcursies. Een daarvan is naar Isla Catalina waar een walldive naar 40 meter diepte gemaakt kan worden (hoewel ondieper een stuk leuker is) en een duik in het 'aquarium' waarbij je struikelt over de zeepaardjes, koraalduivels, trompetvissen, steenvissen, scorpionfish en weet-ik-veel-wat-voor-vrolijk-tropisch-visje-dit-is-visje. Martine en ik heb beide deze trip al een keer gemaakt omdat deze 3 keer per week wordt gedaan.

Daarnaast hebben we nog 2 duiktrips die maar sporadisch plaatsvinden omdat er minimaal 5 of 6 duikers nodig zijn die deze trip willen maken. Aangezien mijn groep Brazilianen bestond uit 6 man was dat geen probleem. De eerste trip is naar Macou. Dit is een dorpje iets net noorden van Bávaro. Hier wordt geen duik gemaakt in de zee, maar wordt er een zoetwaterduik gemaakt in een grot. De tweede excursie is naar Bayahibe. Dit is, net zoals Isla Catalina, aan de zuidkant en dus aan de Caribbische kant van de Dominicaanse Republiek. De reden om deze trip te maken is om te duiken op het wrak van Saint George. Dit is een heel mooi wrak van 85 meter dat zijn diepte punt op 44 meter diepte heeft liggen.

Ik kreeg de Brazilianen enthousiast om alle exursies te gaan doen en nog een duik te maken op wrak Astron. Dit was natuurlijk leuk voor mijn commissies maar nog leuker dat ik van mijn baas mee mocht naar Macao en Bayahibe.

Dus 2 dagen later vertrok ik samen met de Brazilianen naar Macao. Een tocht van normaal een klein half uur werd wat langer omdat het onverharde pad tamelijk onbegaanbaar was geworden doordat het al dagen aan het regenen was. Eenmaal aangekomen bij de grot en na een kleine wandeling in volledige bepakking sprongen we in het water. In het water hebben we rondgezwommen tussen de stalagtieten en stalagnieten van de grot. Het is niet een mega grote grot, maar het is wel bijzonder. Er kan nog wel veel dieper de grot gedoken worden maar daarvoor moet je speciaal getraind zijn als grotduiker. Wij moeten altijd het licht kunnen zien en maximaal 40 meter blijven van een mogelijkheid om naar de oppervlakte te gaan. Een fijne afwisseling van de lokale rifduiken en voor mij de derde duik in een Cavern, na de twee duiken in de Cenotes van Mexico.















Het duikhoogtepunt van de week was de trip naar Bayahibe. Hoewel deze trip pas voor de 2e keer doorging in de afgelopen 2 maanden, gingen er vanuit Scubaquatic dit keer twee catamarans het water op. Martine had in haar hotel ook 3 mensen die deze trip wilden maken, alleen deze mensen wilden geen boot delen dus boekten zij een priveboot. Bovendien hadden ze het verzoek als Martine als gids. Kortom we gingen die dag beide naar Bayahibe.

Vroeg in de ochtend op naar Bayahibe en 2 uur later stonden we ons aan te kleden om het water in te gaan. Er was een uitgebreide briefing want dit was een bijzondere duik. Een groot wrak op zeer grote diepte. Je voelt de spanning in de groep en iedereen is gelukkig net even serieuzer dan bij ondiepe rifduik. Nadat iedereen in het water lag begon onze afdaling en op 15 meter diepte begon het contour van het schip duidelijk te worden. Een gigantisch schip dat omringt werd door onwijs veel vis.

Op ruim 30 meter gingen we door een gat het schip in. Hier daalden we nog 10 meter naar beneden om daarna langzaam weer naar boven te gaan. Hier kwamen we een familie koraalduivels tegen, gingen de stuurhut binnen en nog een rondje op het dek voordat we alweer naar boven moesten omdat je op deze grote diepte maar een kleine tijd kan verblijven. Een duik van een half uur maar wel het mooiste wrak dat ik ooit gezien heb.

Na een tijdje uitrusten op de catamaran met uitzicht op het regenwoud van 'Parque nacional del este' hebben we nog een tweede duik gemaakt. Ook een soort wrakduik maar toch ook niet. Het was namelijk op de plek waar een spaanse Galioen heeft gelegen. Ondertussen is het schip helemaal vergaan, het enige wat er nog te zien was van het schip waren de kanonnen en de kanonkogels. Een fijne ontspannen duik tussen veel gezond koraal en veel vis.










Nog een middagje in het leuke vissersdorpje Bayahibe en lekker eten bij een Cubaan vertrokken we weer naar Bavaro. Zomaar een leuke week met leuke duikjes. Rond Bayahibe zijn nog veel meer leuke duiken te maken, hopelijk gaan we die binnenkort ook organiseren.