zondag 15 juni 2008

Mazoerië

Behalve wat verdwaalde wandelliefhebbers en watersportmensen zullen niet veel mensen Mazoerië kennen. Het ligt helemaal in het Noord-Oosten van Polen, helemaal tegen Kallinggrad aan. Het is pas sinds 1945 een onderdeel van Polen in, daarvoor was het een onderdeel van Oost-Pruisen (Duitsland). Wij gingen daar voornamelijk naar toe omdat het omringt is door meer dan 3000 meer(tjes).


 Een lange bustocht vanaf Warschau bracht ons in Gizycko. Hier vonden we een volledig verlaten camping direct aan een van de meertjes. Het was duidelijk nog geen hoogseizoen maar we vonden het wel zo relax. In het dorpje an sich was niet zoveel te doen. Er waren enkele restaurants met goede kaasplanken en wat kroegjes met goedkoop bier maar het was er voornamelijk gewoon heel erg lekker rustig. Een beetje uitrusten, in het gras liggen en zwemmen in de meren is ook een prima tijdverdrijf.




 Toch hebben we niet alleen maar niets gedaan in Mazoerië. We hebben een paar fietsen gehuurd en zijn daar door de mooie natuur gaan fietsen. Het werd een tocht van ruim 60km langs de oevers van de meren. De fietspaden waren heel verschillend van kwaliteit. Vaak waren het prima onverharde paden, kinderkopjes en soms was er opeens een strook perfect gelegd asfalt in combinatie met een bord "gesponsord door de EU". Het laatste stuk werd erg zwaar door de combinatie van de lengte van de route, kwaliteit van de fietsen en de 'mooie' wegen maar het was wel heel relax.


Daarna hebben we ook nog een volledige dag in een kano gezeten. Bijna een must als er zoveel water om je heen is. Dan blijkt orienteren op het water toch een vak apart, dus we waren een beetje verdwaald. Samen in een Kayak is toch een relatietest maar met vlag en wimpel zijn we geslaagd.

Na aardig wat dagen midden in de natuur was het toch weer tijd om verder te reizen. Dit keer mochten we met de trein naar alweer de laatste stop in ons weekje polen: Gdansk.

vrijdag 13 juni 2008

Warschau

Altijd uitgerust op vakantie gaan. Dat is zo tip die je wel eens ziet om te zorgen dat je een leuke vakantie hebt. Volgens mij is vakantie juist om uit te rusten dus je kan best de avond voor vertrek nog een optreden doen in de semi-bijbelgordel van Steenwijk en daarna maar 3 uur slapen en met het alcohol nog door je aderen stromend opstaan. Of misschien was het toch niet zo wijs... Maar als je leuke dingen gaat doen ben je niet moe dus hup de trein in en met de ijstjestrein (ICE dus) naar Keulen. Vanaf Keulen nog een ruim uurtje in Warschau.

In Warschau zaten we in een aso-luxe hotel. Tussen de zakenmannetjes en de Japanners. En dan ontbijten met 8 verschillende taartjes. Moet kunnen toch. Een prima basis om een beetje uitgerust deze grote stad te verkennen.

Na WOII was er weinig (of eigenlijk helemaal niets) meer over van de stad. Maar het oude stad is helemaal in oude stijl herbouwd (en kreeg daardoor toch een beetje de zure bijsmaak van 'toch een beetje nep'). Maar de oude binnenstad was wel fijn om door heen te stampen.

Buiten het oude centrum, aan de andere kant van de rivier, hebben we nog door het de wijk Praga gelopen. Eigenlijk waren we daar toevallig om een busticket te kopen maar we troffen daar de grootste openlucht markt van Europa. Tamelijk claustrofobisch dicht op elkaar en wat een ongelofelijke troep werd daar verkocht. Dingen als namaakparfums, kleding (overal dezelfde), speelgoed en veel ondefinieerbare dingen. Volgens mij moet deze markt binnenkort weg omdat hier een van de stadions wordt gebouwd voor euro 2012.

Verder nog het bijzondere Paleis van Cultuur en Wetenschappen gezien. Een kadootje van de Sovjet Unie en waarschijnlijk daarom gehaat. Maar stiekem vond ik hem best mooi.

De stad staat bekend als grauw en troosteloos. Ik snap dat mensen dat vinden maar het is toch een best leuk uitstapje. Er zijn veel (buiten)barretjes en het is best een groene stad.

Na 2 dagen namen wij de trein naar het Noord-Oosten: Mazoerië...

maandag 9 juni 2008

Weekje Polen

Net een dagje terug, te druk om spannende verhalen te typen. Hier alvast een eerste druk.

vrijdag 23 mei 2008

Hamsteren

Nee joh dat valt wel mee was de meeste gehoorde reactie op het huigelijke feit dat mijn verstandskiezen getrokken gingen worden. Met deze bemoedigende reacties ging ik vol goede moed naar de kaakchrirurg. Vorige maand gingen de twee rechtse kiezen d'r uit. De verdovingsprikjes zouden nog het meest vervelends zijn maar daar voelde ik bijna niets van en nadat de verdoving was ingewerkt begon het gesjor aan mijn eerste verstandskies. Na drie kwatier gehak, geboor, richels maken om meer grip te krijgen en uiteindelijk mijn onderkaak als hefboom te gebruiken kwam de onderste kies er in 2 stukken naar buiten. De kies had 4 grote wortels (normaal 2) die zaten gedraaid om het bot heen. Het was de grootste kies die de chirurg ooit gezien had. Nou joepie... ik heb de grootste kies ooit. Of feitelijk: had. De bovenkant was gelukkig niet zo een operatie.

Daarna begon het herstel. Ondanks ik gesteund was door brufenzakjes en mondspoelmiddel was ik er toch een goede week beroerd van. Ik begon met een Mark-Huizingakaak dat al snel veranderde in een heb-jij-een-honkbal-in-je-wang-zitten? Daarna nog wat verkleuringen en na ruim een week begon was mijn gezicht weer een beetje in de oude vorm.

Maarja dat waren er nog maar 2 kiezen en gisteren mochten de andere d'r uit. Al met een stuk minder vertrouwen richting de chrirurg. Natuurlijk ging het dit keer weer niet zonder slag of stoot. Sterker nog: de vorige kiezen floepsten eruit vergeleken met deze kant. Mijn verstandskies was dwars gegroeid en kon er niet zo uitgewipt worden. En om het extra moeilijk te maken was mijn kies gegroeid om een zenuw heen die niet goed verdoofd kon worden. Dat deed dus helse pijn. Hij moest in 5 stukken eruit gehaald worden en heb geloof ik 3 liter aan angstzweet kwijt geraakt.
Nu een dag later... en heb weer een honkbal in mijn wang. Het hele Mark Huizinga-kaak stadium overgeslagen. Dus niet gedrogeerd tehuis en wachten tot mijn hoofd weer normaal is gevormd.

vrijdag 16 mei 2008

Nieuwe camera

Joepie, ik heb een nieuwe Camera!
Mijn vorige cameeraatje had na 2 jaar intensief ge-en misbruik zijn langste tijd gehad en dus tijd voor een nieuwe camera. Een flinke opgave aangezien er duizenden verschillende merken, types, prijzen en soorten zijn.

Mijn vorige camera was een Canon Powershot a700. En eigenlijk beviel me een Canon wel, maar dat moest niet perse. Immers veel foto-nerds die zweren bij Nikon.


Ik wil geen spiegelreflex want dat is me te groot maar wel een krachtige allround camera. Een belangrijke eis - en waardoor al veel camera's afvallen - is dat er een onderwaterbehuizing voor moet zijn. Dat was het grootste bezwaar tegen mijn vorige camera. Daar was geen standaard onderwaterbehuizing voor te krijgen.

Het aantal megapixels boeit me niet heel erg. Wat heb je nou aan 12megapixels als je je foto's toch niet op a0-formaat wil afdrukken. Wat ik wel belangrijk vind is de zoom. Op mijn oude camera zat 6x optische zoom en het mag zeker niet minder zijn. Wat mijn vorige camera niet zit, is beeldstabilisatie. Dat is toch wel een fijne feature. Want veel foto's, zeker met lange sluitertijden of ver weg, zijn net een beetje bewogen. Als dat door de beeldstabilisatie opgelost kan worden ben ik een blij mens. Dus beeldstabilisatie is wel een eis. En de laatste eis is dat er (redelijk) makkelijk instellingen kan wijzigen. Dus de ISO-waardes, sluitertijd, diafragma en de witbalans.

Ik dacht lang dat het de Canon Powershot G9 zou gaan worden maar uiteindelijk is deze toch groot en log. Bovendien is een van de pluspunten hiervan dat je foto's in RAW-formaat kan schieten. Om eerlijk te zijn interesseert me dan geen fluit. Dat is voor photoshop nerds interesant maar niet voor Rolfjes. Daarna vond ik de Powershot A650 IS. Die voldeed gewoon aan de eisen en was ruim 100euro goedkoper dan de G9. En als extraatje kan je het LCD-display draaien en kantelen.

Binnenkort de eerste foto!

zaterdag 5 april 2008

Dat zal mij noooooit gebeuren...

Uit het Noord-Hollands dagblad:
Skimmers op NS-stations
2 april
Zaanstad

Skimmers zijn een plaag voor treinreizigers. De kaartjesautomaten op de NS-stations Krommenie-Assendelft, Wormerveer, Koog-Zaandijk en Koog-Bloenwijk zijn de laatste weken in ieder geval geskimd. Dat wordt bevestigd door de politie.

Veel gedupeerden hebben inmiddels aangifte gedaan nadat onder meer vanuit Parijs en Londen bedragen van hun rekening werden afgeschreven.

En jahoor, toch wel.
Passen geblokkeerd, gelukkig niets afgeschreven (rood staan is niet altijd slecht dus), nooit meer pinnen op het station.


vrijdag 28 maart 2008

Zoek de Rolf, en zoek het geluid...

Je hoort en ziet me amper, maar dit is Pantherland vorige week in de Sub071 in Leiden:

En gisteren waren we in een Ierse pub in Alkmaar.
Kortom eerst met een Spaanse band in Leiden, daarna met een Engelse band in een Ierse pub in Alkmaar. Bijna een wereldtournee...

Hier nog wat foto's van gisteren:
En ohja de hele band werd bandlid voor bandlied versierd door een vrouw die kinderen heeft die jonger zijn dan onze moeders...

vrijdag 21 maart 2008

Een wit pasen

Alles leuk een aardig hoor, maar een wit Pasen was nou niet precies wat ik besteld had. Ik weet dat ik de afgelopen 26 jaar niet braaf ben geweest naar wat voor God dan ook maar om mij nu te straffen door een witte Pasen vind ik ook gelijk weer zo... Heb ik mij net helemaal in mijn hardloopkleding gehesen, gaat het sneeuwen... niets geen relax lente zonnetje, nog steeds een pigmentloos bleek koppie en nog geen reden om uit de winterslaap te komen.
Bladerend door mijn foto's durf ik te beweren dat het vorig jaar toch een stuk mooiere Pasen was... en ik wil weer eitjes verstoppen in de tuin.

zaterdag 1 maart 2008

The Casting out





Vorige week donderdag was de eerste keer dat The Casting out in Nederland speelde. De nieuwe band van Nathan en Josh van Boy Sets Fire.

Waar de laatste optredens van Boy Sets fire in een volle zaal van de Melkweg was, speelde ze nu voor een kleine honderd man een intiem concert in de Bitterzoet. Het gemiddelde hardcore optreden op een maandagavond is er drukker, maar dat vond ik juist wel leuk.

Eerst speelde de belgische band Soon. Dat was wel leuk voor een nummer of 5. Ze probeerde qua muziek en kaspels te lijken op At the drive-in maar bleef vaak te hangen in mooie liedjes zonder enig scherp randje te hebben. Het was weinig dynamisch en kabbelde maar voort. Goede muziekanten, goede stem maar nee, niet helemaal joepie.

Daarna kwam the Casting Out. Ik had al een tijdje de demo van Casting out, dus ik kon al wat nummer. De demo is een stuk minder punk en niet meer politiek. Het is poppier met toetsen en, naast de zang van Nathan, vrouwlijk zang. Gewoon up-tempo vrolijke liedjes.
Het optreden was toch een tikkie anders. Een flink stuk harder en sneller. En door de goede zang, intieme sfeer en leuke nummers was het echt een superoptreden. Volgende keer zal het waarschijnlijk wel in een grote zaal zijn, maar niemand die dit optreden van ons afpakt.

zondag 17 februari 2008

Groningen

Op mijn verjaardag (fucking 26 alweer) zijn we een weekendje gevlucht. Eigenlijk wilden we naar Nijmegen, maar er bleek zo een katholiek feestje te zijn dat er jaarlijkse verkleedpartij partij om je helemaal lam te zuipen. Dat is niet helemaal mijn feestje dus zijn we daar -binnen Nederland- zover mogelijk vandaan gegaan. Dus op naar Groningen.
We zijn daar een lekker lang weekend geweest. Een studentenstad waar ik alleen een keer bij Eurosonic ben geweest (om te spelen) maar verder helemaal niet ken. We hadden daar een achenebbisj pensionnetje voor een paar dagen.
Het was voornamelijk ook even een relax weekendje na een paar hectische weekje en eigenlijk leent Groningen zich daar prima voor. Een mooie oude stad met veel kroegjes en cafeetjes waar je uren kan verblijven. Heel veel van de stad bekijken zat er niet echt in aangezien het, behalve die minuut waarin de bovenstaande foto is genomen, ronduit kutweer was. Maar dat maakte eigenlijk niet uit.

Kroegje hier, matig Grieks eten daar, koffie hier, genig winkeltje daar, speciaal bier hier en een prima Indiaas eten daar. Je snapt het thema, maar toch zijn we ook nog een beetje cultureel geweest. Want eerst zijn naar het Stripmuseum geweest. Dat was eigenlijk een stuk leuker dan gedacht. En soms zeggen fotos inderdaad meer dan duizend woorden...

Rolf en de je-weet-wel kater En ook zijn we naar het Groningermuseum geweest. Daar was een grote tentoonstelling Russische sprookjes, volksverhalen en legenden. Allerlei schilderen, doeken en prenten over Russische sprookjes. Voornamelijk uit de 19e eeuw en sommige waren zo groot dat je bijna het idee had dat je midden in het sprookje zat. Daarna wilden we graag meer weten of de spookjes maar meer dan een catologus was er niet te koop in het winkeltje. Dus nu op zoek naar een Russische sprookjes boek.

zondag 20 januari 2008

Optreden, Studio, Optreden, Studio, Optreden, Studio enz.

Soms gaat het met een band als een denderende trein. En de laatste tijd is dat met Pantherland het geval. Elke week wel een optreden, of twee, en alle andere vrije dagen in de studio. Zo hoort dat dus.

We hebben op dit moment 2 zeer volle dagen wezen opnemen. De drums stonden er al op en de volgende horde waren de gitaren en bass. We hebben er voor gekozen om dit allemaal clean op te nemen en dit laten te 're-ampen'. Ofwel eerst allemaal inspelen en pas later door verschillende versterkers te halen voor het gewenste geluid. Het klinkt allemaal omslachting en complex, maar de belangrijkste voordelen zijn dat we alleen het re-ampen echt in een studio hoeven te doen en dus het daadwerkelijke inspelen gewoon in elke willekeurige ruimte akn gebeuren. Bovendien kunnen we zo beter beoordelen of het goed is ingespeeld of niet zonder alle versterker, overdrive en distorion herrie.

De tweede opname dag stond in het teken van de gitaren en de bass. Deze werden één voor één opgenomen en elke gitaarpartij werd zelfs twee keer opgenomen. Je kan het zien als een grote boom: De drum bouwt de stam van de boom, de bass de grote takken, de gitaren de kleine en fijnere takken en zo bouw je de boom steeds verder uit. Hoever we deze versieren met andere partijen zijn we nog niet uit. Je bouwt dus echt een nummer in plaats van het in een keer neer te zetten.

Het belangrijkste wat nu nog moet gebeuren voor de demo is het re-ampen en het opnemen van de zang. Hopelijk komt het zo snel mogelijk allemaal af wat zelf zijn we godsgruwlijk geniewd hoe het gaat worden en hoe er op gereageerd wordt.

Maar zoals gezegd naast het studio werk hebben we de afgelopen veel optreden.
We begonnen dit jaar weer in de Kade, waar we afgelopen maanden al meerdere malen hebben gespeeld. Een optreden om de zoveelste verjaardag te vieren van de oefenruimte Jottem te vieren. De oefenruimte waar we, net zoals alle andere Zaanse bands, oefenen. Kortom iets van 13 bands en erg vol. Daarvoor dachten we even wat te eten bij Restaurant Anatolië tegenover de Kade. Het eten was belachelijk goed, en de mensen super relax en normaal zou ik dit helemaal geweldig vinden waren het niet dat we moesten optreden en we in tijdnood kwamen. Dus zeker hier nog een keer terugkomen. Ohja, hier staan mooie fotos van het optreden.

Een week later in de Impuls waar ik eerste een uur voor de deur heb gebivakeerd aangezien de juiste tijd doorgeven erg ingewikkeld is. Een klein popiumpje met een stampvolle zaal.

Daarna hebben we nog een keer voor Zaanradio gespeeld. Een prima show alleen de mensen die in spanning bij de radiootjes zaten hebben helaas alleen het geschreeuw van Rowald gehoord. Erg jammer want het ging erg lekker.

De laatste show was in het 't Makerijtje. Wat in mijn hoofd gelijk staat met leuke tenten als je 15 bent viel mij alles mee. Super relaxe gasten achter de bar en publiek dat werkte ook goed mee. Ik speelde over het ultra-mega-superduperdrumstel van de laatste band en dat werkte goed. Dat ging als een speer.

Hopelijk denderen we nu door en ronden we snel de demo af en blijven we zoveel optreden. Ik ben in iedergeval VOOR!