Nadat eerst de 100 dagen grens is bereikt is nu ook de 10 weken grens bereikt tot onze reis. Het komt dus nu echt dichtbij. Daarbij zijn er ook steeds meer dingen die geregeld moeten worden, een daarvan zijn de vaccinaties.
Om ons avontuur niet te laten verzieken door een infectie, virus of een andere aandoening hebben we wat voorzorgsmaatregelen genomen. We zijn naar een reisdokter gegaan om een plan te maken om ons het beste te beschermen. Gelukkig hebben we niet het volledige scala aan prikken nodig want niet alles ziektes komen in Latijns-Amerika voor en ten tweede waren we nog gevaccineerd tegen Hepatitis A en DTP van onze reis naar
Egypte, hiervoor zijn we respectievelijk nog 25 en 10 jaar beschermt.
Ondanks we buiktyfustabletten hadden voor Egypte, zijn we dit keer ook gevaccineerd door middel van een prikje tegen buiktyfus. De tabletten zijn maar één jaar beschermend en een vaccinatie 3 jaar. Het is jammer dat we voor Egypte niet al een prik hadden gekregen, want dat had alweer gescheeld. Overigens is deze vaccinatie niet 100% veilig, dus moeten we goed op onze hygiëne letten, ook natuurlijk om reizigersdiaree te voorkomen. We zijn 3 weken door Egypte gereist zonder 'de vloek van de Farao' tegen te zijn gekomen, dus moeten nu ook wel de vloek van de uh... zonnegod kunnen vermijden. Dat eist wel dat we erg goed moeten opletten wat we eten, geen water uit de kraan drinken en eigenlijk alleen eten wat gekookt, gebakken of gepelt is. Daarnaast nemen we natuurlijk Loperamid en OTS mee, om diarree te stoppen en uitdroging te voorkomen.
Hepatitis B hadden we ook nog niet, dus daar zijn we ook mee begonnen. Volgens de reisdokter was deze niet echt nodig voor ons, maar je zal net zien dat je in een net niet zo hygiënisch ziekenhuis komt te liggen met vuile naalden. Better safe than sorry. Ons eerste prikje hebben we al gehad, in Augustus krijgen we ons tweede prikje en omdat het derde prikje een half jaar later moet, zullen we deze tijdens ons reis halen. Waarschijnlijk in Canada.
Een van de meest nare ziektes die we kunnen oplopen is Gele koorts. Een van de ziektes die overgedragen kan worden door de altijd vriendelijke mug, als het even tegenzin kan je er zelfs aan overlijden. Gelukkig is daar een vaccinatie tegen. Helaas moesten we hiervoor naar de GGD omdat niet iedereen deze vaccinatie mag geven. Dus moesten we ook weer consultkosten bij de GGD betalen (les: ga gewoon gelijk naar de GGD of AMC dan kan je daar alles in 1x regelen). Een uiterst vriendelijk dame heeft ons ondertussen gevaccineerd. De Gele koorts vaccinatie is overigens ook belangrijk omdat sommige landen je aan de grens kunnen weigeren als je geen gele koorts vaccinatie hebt, maar gelukkig hebben we stempels in ons officiële vaccinatieboekje staan.
Een ander nare infectie van de mug is natuurlijk Malaria. De grove planning zegt dat we ongeveer de eerste 3 maanden in centraal Amerika zitten, dat is midden in het Malariagebied. Dus voor de eerste 3 maanden hebben we anti-malariatabletten mee. Het is overigens nogal een puzzel, want je hebt verschillende anti-malariamedicijnen die worden geadviseerd voor verschillende gebieden. Wij gaan eerst aan de Paludrine en later aan de Malarone. Dit was de beste optie zonder nare bijeffecten, want bijvoorbeeld van Lariam kan je licht psychotisch raken en mag je niet meer duiken. Deze pillen zijn wel een rib uit ons lijf. Toch wil je niet het risico lopen. Als we later nog naar Zuid-Amerika gaan, of weer terug naar Centraal-Amerika zullen we lokaal Malariapillen aanschaffen.
Naast Malaria en Gele Koorts kunnen muggen NOG meer ellende overbrengen: de knokkelkoorts, ookwel: Denque. Hier kan je je niet tegen vaccineren, dus als een mug je prikt en hij brengt het virus over, ben je gewoon het bokje. Je bent dan goed ziek met koorts, spontane blauwe plekken, bloedingen en een 20% verhoogd hematocriet (zal het binnenkort op de Dopinglijst komen?). Als je genezen bent kan je weer vrolijk verder en ben je gelijk immuum voor die ene denque-variant. Het vervelende is dat er 4 soorten denque zijn en als je al een keer de knokkelkoorts heb gehad en je wordt besmet door een van de 3 andere zusjes wordt je gevaarlijk ziek. De kans dat die laatste gebeurt is trouwens heel erg klein.
Maar voorkomen is beter dan genezen dus we zullen er veel aan doen om niet geprikt te worden door muggen. Dus zoveel mogelijk slapen onder een klamboe, bedekkende kleding en antimug met DEET. Het nare is dat de malariamug vooral 's avonds actief is en de gelekoort-en denquemug vooral overdag actief is. Kortom je moet je 24/7 beschermen.
Dan zijn er nog een paar ziektes die we voorledig links laten liggen. Zoals Japanse encefalitis, dat alleen in Azië voorkomt (en overigens ook weer door muggen wordt overgedragen) en de Meningitis, dat voornamelijk in Afrika voorkomt. We nemen niet de vaccinaties tegen hondsdolheid. Ten eerste omdat het toch niet echt werkt, als je gebeten wordt door een hond/vos/vleermuis/aap moet je sowieso naar het ziekenhuis. Je wordt dan gelijk ook behandeld tegen hondsdolheid. Deze vaccinatie is vooral voor mensen die diep in Afrika in grotten werken, ver buiten medische assistentie en voor ... fietsers (waarschijnlijk iets met honden en kuiten). Het is voornamelijk van belang om je niet te laten bijten, likken of krabben door deze beesten. Dan zijn daar nog de immer gezellige teken, deze parasitaire mijten kunnen ziekte van Lyme en Teken-encefalitis overbrengen. Gelukkig is Latijns-Amerika niet echt hun gebied. In Canada zitten ze wel, maar hopelijk niet in hartje winter. Als laatste van alle nare beestjes heb je nog: bilharzia. Ik dacht eigenlijk dat deze alleen rond de Nijl zat maar ook een heel klein beetje in Latijns-Amerika. Dat zijn van die larven die door je huid naar binnen gaan en vreet dan wat organen op. Naar dus! Gewoon vermijden om in stilstaand water in gevaarlijke zones te staan.
De vaccinatie waar we het meest over getwijfeld hebben is TBC. De ziekte is erg naar en je kan er wederom aan overlijden als er niets aan doet. Hij komt niet erg veel voor in Latijnsamerika zoals je kan zien op het kaartje en je krijgt het voornamelijk als je veel en intensief contact hebt met de lokale bevolking, als je daar bijvoorbeeld werkt of stage loopt. Aangezien wij het risico niet zo groot achtten besmet te raken en omdat het vaccin sowieso niet 100% werkt hebben wij gekozen om NIET deze vaccinatie te nemen. Het vaccinatieproces is ook nog eens een naar proces met een prikje dat een zweertje gaat worden dat weer open gemaakt gaat worden en dan nog 5-6 weken gaat pussen op je arm. Joepie. Wel hebben we de Mantoux-test genomen, hieruit is gebleken dat we nú geen TBC hebben, dit laten we ook weer doen als we terug komen zodat als we toch in aanraking met TBC zijn geweest alsnog behandeld kunnen worden.
Dan denk je alles wel gehad te hebben en dan komt er een Mexicaanse Griep opzetten, misschien kunnen we ons nog vaccineren voordat we vertrekken. We zijn dat nog aan het uitzoeken.
Wat zakpijpjes en een japanse Oester
We hadden ons tentje direct naast de Ourthe staan, midden in de Ardennen en een klein stukje van Durbuy vandaan. Een prima basis dus. Zo hebben we een ochtendje Durbuy bezocht en dat is meer dan genoeg voor - naar eigen zeggen - de kleinste stad van de Wereld.
Als je in de Ardennen bent kan je een paar dingen natuurlijk niet overslaan. Aangezien ardennenpate, mosselen en gerookte ham niet echt mijn feestje is, hebben we ons maar extra aan de Belgische kazen en bieren genuttigd. 
