Dat zal mij noooooit gebeuren...

Uit het Noord-Hollands dagblad:
Skimmers op NS-stations
2 april
Zaanstad

Skimmers zijn een plaag voor treinreizigers. De kaartjesautomaten op de NS-stations Krommenie-Assendelft, Wormerveer, Koog-Zaandijk en Koog-Bloenwijk zijn de laatste weken in ieder geval geskimd. Dat wordt bevestigd door de politie.

Veel gedupeerden hebben inmiddels aangifte gedaan nadat onder meer vanuit Parijs en Londen bedragen van hun rekening werden afgeschreven.

En jahoor, toch wel.
Passen geblokkeerd, gelukkig niets afgeschreven (rood staan is niet altijd slecht dus), nooit meer pinnen op het station.

Zoek de Rolf, en zoek het geluid...

En gisteren waren we in een Ierse pub in Alkmaar.
Kortom eerst met een Spaanse band in Leiden, daarna met een Engelse band in een Ierse pub in Alkmaar. Bijna een wereldtournee...

Hier nog wat foto's van gisteren:
En ohja de hele band werd bandlid voor bandlied versierd door een vrouw die kinderen heeft die jonger zijn dan onze moeders...

Een wit pasen

Alles leuk een aardig hoor, maar een wit Pasen was nou niet precies wat ik besteld had. Ik weet dat ik de afgelopen 26 jaar niet braaf ben geweest naar wat voor God dan ook maar om mij nu te straffen door een witte Pasen vind ik ook gelijk weer zo... Heb ik mij net helemaal in mijn hardloopkleding gehesen, gaat het sneeuwen... niets geen relax lente zonnetje, nog steeds een pigmentloos bleek koppie en nog geen reden om uit de winterslaap te komen.
Bladerend door mijn foto's durf ik te beweren dat het vorig jaar toch een stuk mooiere Pasen was... en ik wil weer eitjes verstoppen in de tuin.

The Casting out

Vorige week donderdag was de eerste keer dat The Casting out in Nederland speelde. De nieuwe band van Nathan en Josh van Boy Sets Fire.

Waar de laatste optredens van Boy Sets fire in een volle zaal van de Melkweg was, speelde ze nu voor een kleine honderd man een intiem concert in de Bitterzoet. Het gemiddelde hardcore optreden op een maandagavond is er drukker, maar dat vond ik juist wel leuk.

Eerst speelde de belgische band Soon. Dat was wel leuk voor een nummer of 5. Ze probeerde qua muziek en kaspels te lijken op At the drive-in maar bleef vaak te hangen in mooie liedjes zonder enig scherp randje te hebben. Het was weinig dynamisch en kabbelde maar voort. Goede muziekanten, goede stem maar nee, niet helemaal joepie.

Daarna kwam the Casting Out. Ik had al een tijdje de demo van Casting out, dus ik kon al wat nummer. De demo is een stuk minder punk en niet meer politiek. Het is poppier met toetsen en, naast de zang van Nathan, vrouwlijk zang. Gewoon up-tempo vrolijke liedjes.
Het optreden was toch een tikkie anders. Een flink stuk harder en sneller. En door de goede zang, intieme sfeer en leuke nummers was het echt een superoptreden. Volgende keer zal het waarschijnlijk wel in een grote zaal zijn, maar niemand die dit optreden van ons afpakt.

Groningen

Op mijn verjaardag (fucking 26 alweer) zijn we een weekendje gevlucht. Eigenlijk wilden we naar Nijmegen, maar er bleek zo een katholiek feestje te zijn dat er jaarlijkse verkleedpartij partij om je helemaal lam te zuipen. Dat is niet helemaal mijn feestje dus zijn we daar -binnen Nederland- zover mogelijk vandaan gegaan. Dus op naar Groningen.

We zijn daar een lekker lang weekend geweest. Een studentenstad waar ik alleen een keer bij Eurosonic ben geweest (om te spelen) maar verder helemaal niet ken. We hadden daar een achenebbisj pensionnetje voor een paar dagen.

Het was voornamelijk ook even een relax weekendje na een paar hectische weekje en eigenlijk leent Groningen zich daar prima voor. Een mooie oude stad met veel kroegjes en cafeetjes waar je uren kan verblijven. Heel veel van de stad bekijken zat er niet echt in aangezien het, behalve die minuut waarin de bovenstaande foto is genomen, ronduit kutweer was. Maar dat maakte eigenlijk niet uit.

Kroegje hier, matig Grieks eten daar, koffie hier, genig winkeltje daar, speciaal bier hier en een prima Indiaas eten daar. Je snapt het thema, maar toch zijn we ook nog een beetje cultureel geweest. Want eerst zijn naar het Stripmuseum geweest. Dat was eigenlijk een stuk leuker dan gedacht. En soms zeggen fotos inderdaad meer dan duizend woorden...

Rolf en de je-weet-wel kater En ook zijn we naar het Groningermuseum geweest. Daar was een grote tentoonstelling Russische sprookjes, volksverhalen en legenden. Allerlei schilderen, doeken en prenten over Russische sprookjes. Voornamelijk uit de 19e eeuw en sommige waren zo groot dat je bijna het idee had dat je midden in het sprookje zat. Daarna wilden we graag meer weten of de spookjes maar meer dan een catologus was er niet te koop in het winkeltje. Dus nu op zoek naar een Russische sprookjes boek.

Optreden, Studio, Optreden, Studio, Optreden, Studio enz.

Soms gaat het met een band als een denderende trein. En de laatste tijd is dat met Pantherland het geval. Elke week wel een optreden, of twee, en alle andere vrije dagen in de studio. Zo hoort dat dus.

We hebben op dit moment 2 zeer volle dagen wezen opnemen. De drums stonden er al op en de volgende horde waren de gitaren en bass. We hebben er voor gekozen om dit allemaal clean op te nemen en dit laten te 're-ampen'. Ofwel eerst allemaal inspelen en pas later door verschillende versterkers te halen voor het gewenste geluid. Het klinkt allemaal omslachting en complex, maar de belangrijkste voordelen zijn dat we alleen het re-ampen echt in een studio hoeven te doen en dus het daadwerkelijke inspelen gewoon in elke willekeurige ruimte akn gebeuren. Bovendien kunnen we zo beter beoordelen of het goed is ingespeeld of niet zonder alle versterker, overdrive en distorion herrie.

De tweede opname dag stond in het teken van de gitaren en de bass. Deze werden één voor één opgenomen en elke gitaarpartij werd zelfs twee keer opgenomen. Je kan het zien als een grote boom: De drum bouwt de stam van de boom, de bass de grote takken, de gitaren de kleine en fijnere takken en zo bouw je de boom steeds verder uit. Hoever we deze versieren met andere partijen zijn we nog niet uit. Je bouwt dus echt een nummer in plaats van het in een keer neer te zetten.

Het belangrijkste wat nu nog moet gebeuren voor de demo is het re-ampen en het opnemen van de zang. Hopelijk komt het zo snel mogelijk allemaal af wat zelf zijn we godsgruwlijk geniewd hoe het gaat worden en hoe er op gereageerd wordt.

Maar zoals gezegd naast het studio werk hebben we de afgelopen veel optreden.
We begonnen dit jaar weer in de Kade, waar we afgelopen maanden al meerdere malen hebben gespeeld. Een optreden om de zoveelste verjaardag te vieren van de oefenruimte Jottem te vieren. De oefenruimte waar we, net zoals alle andere Zaanse bands, oefenen. Kortom iets van 13 bands en erg vol. Daarvoor dachten we even wat te eten bij Restaurant Anatolië tegenover de Kade. Het eten was belachelijk goed, en de mensen super relax en normaal zou ik dit helemaal geweldig vinden waren het niet dat we moesten optreden en we in tijdnood kwamen. Dus zeker hier nog een keer terugkomen. Ohja, hier staan mooie fotos van het optreden.

Een week later in de Impuls waar ik eerste een uur voor de deur heb gebivakeerd aangezien de juiste tijd doorgeven erg ingewikkeld is. Een klein popiumpje met een stampvolle zaal.

Daarna hebben we nog een keer voor Zaanradio gespeeld. Een prima show alleen de mensen die in spanning bij de radiootjes zaten hebben helaas alleen het geschreeuw van Rowald gehoord. Erg jammer want het ging erg lekker.

De laatste show was in het 't Makerijtje. Wat in mijn hoofd gelijk staat met leuke tenten als je 15 bent viel mij alles mee. Super relaxe gasten achter de bar en publiek dat werkte ook goed mee. Ik speelde over het ultra-mega-superduperdrumstel van de laatste band en dat werkte goed. Dat ging als een speer.

Hopelijk denderen we nu door en ronden we snel de demo af en blijven we zoveel optreden. Ik ben in iedergeval VOOR!

Eerste dag demo opnemen

Pantherland is bezig met een nieuwe demo en afgelopen zondag werd er begonnen met de Drums op te nemen. Belachelijke vroeg op zondagochtend begonnen met met de gekkigheid. Na een ommetje via Heilloo en wat vertraging door een halve marathon kwamen we in Velsen-Noord aan om te gaan beginnen.
Na wat koffie begon het opbouwen, stemmen van het drumstel (nobelprijs voor diegene die daar een betere manier voor vind, wat een hels karwei) en sounchecken kon het beginnen.

Op een geleend John Bonham-ludwig drumstel (Lionn bedankt) heb ik vier nummer ingespeeld. Altijd lastig dat opnemen. Je hoort alleen via de koptelefoon een beetje muziek maar alles klinkt anders dan normaal. Soms gaat het mis, soms wordt vergeten de band aan te zetten (en DAN speel je natuurlijk je beste set ooit) maar na een vermoeiend dagje ben ik tevreden. Zaterdag gaan we verder maar nu eerst vanavond optreden bij Jottem is Jarig in Zaandam.

Glasgow en Hogmanay Torchlight Procession

Op 29 december zijn we, met onze slaperige koppies, heel vroeg in de ochtend naar het station gegaan om de trein naar Glasgow te nemen. Een klein uurtje in de trein terwijl het laagland van Schotland voorbij schiet. Een beetje wakker worden, koffie per halve liter drinken en beetje kaartend kwamen wij aan. Dit keer hoefde we niet rond te verdwalen of met onze snufferd in een reisboek, want we hadden een gids: mijn voormalig weiver-buurman Gary. Hij woont nu al bijna 10 jaar in Nederland maar orgineel uit Glasgow. En nu was hij toevallig zelf ook in Glasgow.

Na weer een sloot koffie te hebben gedronken zijn we door het centrum gelopen en alle moderne architectuur bekeken. Glasgow, is net zoals Rotterdam, flink plat gebombadeerd in de tweede wereld oorlog dus veel na-oorlogse gebouwen. Er staan vooral veel gebouwen van Charles Rennie Mackintosh. Waarvan we de Princes Square en het Lighthouse hebben gezien. Vanaf het Lighthouse waren ook enkele geniale uitzichten over Glasgow te zien, ookal werd je duizelig van de 136 treden van de wenteltrap.

In Glasgow hebben we Gary's stamkroegen bezocht, met onze -toevallige- blauwe kleren in een Chelsea suportende pub gezeten en in een Indiaas restaurant met Michelin-vermelding waar het bier belachelijk duur was maar het eten wel erg lekker was!

Na de pret in Glasgow namen we de trein weer terug naar Edinburgh. Met z'n 5'en in de trein, want Gary was nu ook mee richting Edinburgh. Daar was de aftrap van het Hogmanay-festival.

Samen met 25.000 mensen wordt er afgetrapt met een grote fakkeloptocht. Samen met luidrustige vikingen, Schotten en andere mensen wordt er vanaf het oude centrum, over Princess-street naar het Calton Hill gelopen; een grote rivier van vuur liep er door Edinburgh. Overigens hadden we net geleerd dat je niet Edinburgh zegt, maar... EdinBarrra. Vanaf dit moment waren we de grootste vrienden met iedereen uit Edinburgh, aangezien we het juist wisten uit te spreken. Toch makkelijk zo Schotse Gids mee!

Tijdens het lopen van de fakkeloptocht waren veel doedelzakken, slagwerkgroepen en andere traditionele muziek en na een flinke tocht kwamen we boven op Calton Hill aan. Hier heb je een mooi uitzicht over Edinbarrra.

Bovenop op de Hill waren grote vuren. Een was een gigantisch vikingsschip dat aardig aan het branden was en de andere was volgens mij een van riet gevlochten Eland. Het was in ieder geval een groot vuur.

En toen wij dachten dat het allemaal afgelopen was begon het vuurwerk. Een lang, groots spectaculair vuurwerk.

Er volgde nog een memorabele avond in de kroeg met hele rare en helaas ook hele vieze biertjes. En het naamloze barmeisje voor Guus.

Edinburgh 2: Toeristische dingen

Kasteel

We hadden vernomen uit betrouwbare bron dat het grote Kasteel van Edinburgh erg tegen zou vallen. Maar aangezien we uit diezelfde bron hadden vernomen dat er geen goede koffie zou zijn in Edinburgh en we overal fatsoenlijke koffie konden drinken durfden we die 10 pond wel neer te leggen voor dit immense Kasteel. Het majestueuze Edinburgh Castle is gebouwd op een gedoofde vulkaan en bevat naast verschillende oude gebouwen, kerkjes, musea, dé kroonjuwelen van Schotland een paar mooie panorama's over de stad.

Het schijnt dat het kasteel nog steeds dienst doet als militaire bunker. Maar een land verdedigen met kanonnen met dichte loop lijkt me toch een beetje jammer. Wel grote kanonnen overigens.

Royal Mile en omgeving
Vanaf het Kasteel tot aan het Holyrood Palace, het Schotse verblijf van de koningin Elizabeth, loopt de Royal Mile. Een kleine 2 kilometer middeleeuwse weg die vol staat met pubs, kiltmakers, whiskycafés, kerken, historische gebouwen en de onvermijdelijke toeristische prulwinkeltjes. Erg leuk om over heen te lopen. Ten noorden van de Royal Mile begint de nieuwe stad met Princess Street met alle moderne winkels als Marc's & Spencers, H&M's en dat soort grut, ten zuiden van de Mile is nog een flink stuk oude stad. Dit vond ik zelf een van de mooiste stukken van Edinburgh. Veel leuke straatjes, winkeltjes, pubs. Zelf waren we vaak te vinden rond de Grassmarket, waar vroeger de executies plaats vonden, maar nu erg, uh, levendig is.

Royal Museum & Museum of Scotland

Deze twee museums zitten aan elkaar vast en gratis te bezoeken. Wij hebben voornamelijk het Museum of Schotland bezocht. Dit vormt in 7 etages de geschiedenis van Schotland. Van de allereerste mensen, via de middeleeuwen, de industrialisatie naar de huidige tijd. Naast dat het super interesant is het ook een leuk museum. Veel doe-dingen. Verkleden, grote stoommachines aan het werk zetten, NEMO-achtige proefjes. Aan het Museum of Schotland zit het Royal Museum. Deze heeft meer kunst, archelogie en natuur. Ook heel interesant maar om alles te kunnen zien in beide musea heb je al een week nodig. Een weet je wie er ook was? Dolly! Het gekloonde schaap.

Scotch Whisky Heritage
Schotland = whisky. Aangezien we niet echt makkelijk naar een disstilerij konden gaan was dit the next best thing. Naast het kasteel en ondanks het wel een klein beetje een tourist-trap is, was het best aardig. Of misschien komt het doordat je eerst Whisky proeft voordat je gaat beginnen met de tour. Je leert hoe het gemaakt wordt (en blijf van mening dat als je wort voor bier maken mislukt kan je er altijd nog whisky van maken, want dat proces is hetzelfde), welke soorten, regio's, verschillen er zijn.

Mary King's Close
In de middeleeuwen was Edinburgh zeer druk bevolkt. Zo druk dat de huisjes op elkaar gebouwd werden tot wel 11 hoog. Dit leverde ook een complex stelse van steegjes (close) en kleine huisjes. Hoe hoger je woonde des te beter je had. Over een gedeelte, onder andere de Mary King's Close, werd het paleis heen gebouwd. Dus huisjes werden niet gesloopt maar alleen verstevigd en onder het paleis werd nog steeds gewoon tot de 19e eeuw. Nu is het allemaal leeg maar kan je nog wel in die steegjes lopen en die huisjes zien. Daarbij heb je nog allemaal griezel verhalen over dit stukje Edinburgh dat het een leuk bezoek maakt.

Edinburgh 1

Eén kerstdag vind ik meestal al meer dan genoeg, dus heel erg zou ik het zeker niet noemen om op 2e Kerstdag te moeten vliegen. Een weekje naar Edinburgh met Martine, Frank en Guus (aka Frodo, aka Pieter-Paul). We wilden een knallend oud-en-nieuw en Edinburgh belooft dat te bieden. Dus bijna gelijk na terugkomst van de vorige reis vanuit de Balkan en Griekenland weer tickets geboekt. Eerst de terugreis met German Wings voor een prachtig bedrag van 6 euro p.p. (inclusief belasting... of eigenlijk alléén de belasting) en de heenreis via Easy-Jet ook voor een appel en een ei.

Daarna ontdekten we dat we een klein probleempje hadden. Verblijfplaatsten zijn schaars in Edinburgh en op het Hogmanay-festival komen zo een 250.000 mensen af en er wordt aangeraden om minimaal een jaar van te voren te boeken. Nouja dan waren we met september wat aan de late kant. Dus na 721 (zeven-honderd-één-en-twingtig, ja!) telefoontjes en e-mailtje hadden we eindelijk een 4 bedjes gevonden in een buitenwijk die eigenlijk buiten het budget viel maar het goedkoopste wat we konden vinden. Deze was rond de 1100 pond voor een week met 4 personen. Deze was bijna geboekt totdat ik de Lonely Planet had gekocht en daar nog een adresje had gevonden: De Edinburgh Central Apartments. En zo gebeurde het zomaar dat we voor nog geen 600 pond in een luxe apartement zaten. midden in het centrum, omringt door barretjes en andere leuke tenten (jammer van die brandweerkazerne).

Bij aankomst was het allemaal een beetje spannend. Het was immers allemaal via internet geregeld maar er gelukkig was bij het apartement braaf iemand op ons aan het opwachten. We hadden 2 slaapkamers, woonkamer met keuken en een prima badkamer. Daarbij kwam ook nog eens dat er dagelijk een schoonmaakster om onze rommel op te ruimen, bedden om te maken, pyjama's op te vouwen en de afwas te doen. Kortom echt vakantie :)

Na aankomst gelijk de stad beetje proberen te verkennen. Ookal was het al erg donker. Dus we zijn al snel een kroegje ingedoken. Dat 'kroeg in duiken' was trouwens een zeer veel terugkomende thema in onze vakantie. Net niet de 20 verschillende kroegen behaald in een week.



En niet eens altijd voor een biertje, maar ook voor soepkommen met koffie.


De eerste volle dagen vooral Edinburgh verkent en vooral onszelf laten verdwalen door al die kleine straatjes, steegjes, bergje op, bergje af en dan natuurlijk afgewisseld met lekker eten hier, leuk kroegje daar enz.
Als je beetje dwaald door de stad heb je soms het idee dat je een Dickens verhaal bent belandt. Een oude stad met dito sfeer. Hier en daar een toeristische attractie bezocht maar daar morgen meer over.

Terug uit Edinburgh

Een dag terug uit Edinburgh. Aankomende dagen komen de verhalen over de mooie stad (AANRADER!), Glasgow, de Whiskys, Oud en Nieuws, Fakkeloptocht, Vuurwerk, Kroegjes, Hogmanay en andere spannende verhalen.

Edinburgh

We zijn in Edinburgh

We groeten u

Ziet er leuk uit

Jammer dat al mijn Rabobankpasjes beblokkeerd zijn...

Nu aan de koffie

Weekendje weg in eigen stad

Soms heb je mazzel dat je met je werk, of in dit geval het werk van je vriendin, een weekendje weg mag. Gewoon zonder werkgedoe, maar gewoon gezellig met alles collega's eventjes weg. Teambuilding ofzo. Allemaal leuk een aardig maar dan is het toch een beetje jammer als het weekendje weg in Amsterdam is. Gewoon om de hoek. Maar echt klagen doe ik niet hoor. Want hoe vaak slaap je nu in een luxe 5 sterren hostel met dito restaurant! Hoewel het toch wel een klein beetje jammer is dat de Kerstentuin voor vegetariërs niets beter heeft dan... hutspot.